|
|
|
ACUITY: Skyward |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2004 | symphonic prog |
| Label | ||
| Retrograde Recordings | ||
| Website | ||
| Contact | ||
| nimble-fred@projectacuity.com | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 67:51 | RR-0401 | |
| Review by | Rating | |
| Christoph | 6,5/10 | |
| english | Review | |
|
Het Amerikaanse Acuity is één van die éénmansprojecten die als paddestoelen uit de studiovloer schieten. Bradley Styes is hier de multi-instrumentalist van dienst. Zijn voorkeur gaat naar spacey keyboards en energieke gitaarriffen. Maar wat me hier stoort, is dat deze ongetwijfeld prima muzikant werkelijk alles speelt. En dan moet je van het kaliber Leonardo da Vinci zijn om alles tot een goed einde te brengen. Styes is echter geen renaissanceman. En zoals mijn collega Luc onlangs zei in zijn bespreking van Willowglass, is het voor een muzikant die zich toelegt op een hoofdinstrument gemakkelijker in de ziel ervan te kijken. Hier schieten de drums tekort, want ze klinken eentonig en gebrekkig geproduceerd. Nochtans zijn hier goeie ideeën te vinden, maar ze samenbrengen tot één boeiend geheel is andere koek. ‘Vector’ drijft op een vervelende gitaarrif. De eerste ‘epic’, ‘Transcendence’, zou interessanter geklonken hebben als men het tot de helft had ingekort. Dat geldt ook voor het meer dan twintig minuten durende centrale stuk ‘Milwaukee’. Het instrumentale ‘Cul-de-sacs of Venus’ heeft wat fraaie Mellotron, en Discipline voorman Matthew Parmenter draagt bij met mooi vioolspel. ‘Voyager’ ten slotte start met enkele interessante instrumentale delen, alvorens te lanceren in opnieuw een te lang stuk. ‘Skyward’ is een plaat gemaakt met liefde en een onmiskenbare affiniteit met het genre. Maar om deze beste bedoelingen waar te maken, had Styes de zaken beter ingekort. Het is niet toevallig dat de beste song het ‘catchy’ ‘State of the Art Love Song’ is, dat klokt op nog geen vier minuten. En een echt goede drummer huren, zou ook kunnen helpen. Of waarom niet een heel stel gasten uitnodigen in de studio, zodat Styes zich kan concentreren op de productionele kant? Nu zitten we hier met een plaat die voor de ene helft interessant is, en voor de andere helft overbodig. |
||
|
Musicians |
||
|
Bradley Styes: all music & lyrics
|
||
| Tracklist | ||
|
1. Vector (5:28)
|
||
| Discography | ||
|
Skyward (2004) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |