Eric Schulp : piano, organ, synths, flute
Mark Vermin : electric, acoustic, Spanish and bass guitars
Guest musicians :
Ronald van der Zant : drums
Jeannie Lamens : vocals

Forty-forty, zo spreek je de naam van deze Nederlandse band eigenlijk uit, is een duo uit Den Haag (tiens, is dat niet de bakermat van kleefstof ?) dat voor het eerst van zich laat spreken bij wijze van een heuse full-cd : ‘42’.

Kijk, dit is geen slaapverwekkende kost maar ervan wakker liggen doe je evenzeer. Dit is gewoon een eerlijk muzikaal statement van 2 mensen, die op hun manier eer betuigen aan de glorieuze jaren zeventig, toen muzikanten zelf het voor het zeggen hadden. Dit vrijwel louter instrumentaal eerbetoon aan de helden van weleer stelt op zich weinig voor, maar ik kan me inbeelden dat het iets is waar zowel Eric Schulp als Mark Vermin jaren mee bezig geweest zijn. Een vergelijking met Trion dringt zich meteen op, maar dan zonder de obligate mellotron. Rustig kabbelende symfonische rock, met een beetje new age/klassieke invloeden, da’s de omschrijving die 4T4T zelf hanteert. Dat beide heren perfect op elkaar ingespeeld zijn, lijdt geen twijfel. Dat het prima muzikanten zijn, eveneens. ‘Play it loud and often !’ geven ze als goeie raad mee, en dat is hun volste recht. Luid mag, vaak jammer genoeg niet want daar leent hun muziek zich niet bepaald voor. Niet dat die slecht klinkt of zo, maar ik vrees dat ze moeilijk een plaats kan opeisen tussen de resem releases die ons geliefkoosde genre teisteren (of kenmerken, zo je wil). Jammer eigenlijk, want aan goede intenties of aan de juiste ingesteldheid zal het zeker niet liggen. Ik kan me best voorstellen dat dit het resultaat is van jaren zorgvuldig musiceren, zoeken naar financiële bronnen (sponsors) en de geschikte locatie om een jongensdroom in vervulling te laten gaan. En aldus geschiedde en alleen al dat gegeven verdient ons aller respect.

Sympathie voor de heren is zeker op zijn plaats, een welgemeende ‘go for it’ ook. Maar hier zit niemand eigenlijk op te wachten en da’s misschien een uitgelezen kans om ‘42’ te ontdekken, je weet maar nooit. Succes, heren, en het ga jullie goed.