|
Twisted Tower
Dire is een Amerikaanse band van harde werkers die er wel zullen
geraken want in de overvolle scene slagen ze er in een sterk,
opmerkelijk album uit te brengen. De groep werd opgericht in 1995
en heeft al heel wat personeelswijzigingen overleefd. Dit is hun
derde album en hun doorzettingsvermogen blijkt o.a. uit een
zelfgefinancierde wereldtournee. In 2002 opende Twisted Tower Dire
de aanval op het clubcircuit in Duitsland, en zie, zij bleven niet
onopgemerkt met als resultaat dat ‘Crest of the martyrs’ door Piet
Sielck werd geproduceerd.
Het resultaat
mag er wezen, ook al brengt de groep traditionele power metal (Iron
Maiden, Candlemass en Judas Priest zijn de grote voorbeelden), het
luistert lekker weg en ze hebben net dat ietsje begeestering dat hen
uittilt boven de massa. We kunnen genieten van 10 nieuwe nummers en
een re-make van ‘The witch’s eyes’ dat hier een semi akoestische
versie kreeg.
Even
grasduinen in de nummers leert ons dat ‘At night’ me in eerste
instantie aan Saxon doet denken, het stemgeluid van Tony Taylor
heeft hier heel wat weg van Biff. In bijna elk nummer duikt
herkenbare samenzang op, lange blootstelling aan de Duitse scene
liet zijn sporen na. Maar de invloeden zijn legio. Als we verder
in de tijd terug gaan treffen we gelijkenis met de Scorpions en
Manowar. Het valt op dat men in Taylor een erg goede zanger
gevonden heeft die soms aan Klaus Meine doet denken, maar in de
sporadische hoge uithalen mag hij zich meten met een rock icoon als
Rob Halford. Voegen we daar het vuur aan toe waarmee de gitaristen
Boyd en Waldrop heel de tijd spelen, een uitstekende ritme sectie en
de gespierde taal (Fight to be free) en we krijgen een album dat
ondanks overbekende ingrediënten toch zeer de moeite waard is.
Het is hun
eerste release bij Remedy Records, maar men is al materiaal voor de
volgende schijf aan ’t schrijven. We horen vast nog meer van deze
verrassende groep. Tot slot een pluim voor het mooie artwork van
Derek Riggs, bekend van de Iron Maiden hoezen. |
