TRIPOD: Tripod

Cover Musicians
TRIPOD: Tripod

Clint Bahr : lead vocals, 12 string bass, bass pedals

Keith Gurland : alto & tenor sax, flute, clarinet, pedals, backing vocals

Steve Romano : acoustic & electronic percussion

Release Label Cat. N° Playing Time Rating
2003 www.moonjune.com/ MJR004 55:00 7/10
Website Contact Style
www.tripod-theband.com/ - Progressive jazz-rock/fusion
Review by
Claude 'Clayreon' Bosschem

Een progressief rock-album met als enige instrumenten bas, drums en blazers, geef toe dat je het niet veel in dit wereldje meemaakt. Maar blijkbaar kan het, alhoewel de muziek van het Canadese Tripod dichter aanleunt bij jazz-rock dan bij echte progressieve rock, zoveel is duidelijk. En onvermijdelijk kom je dan ook uit bij bands als King Crimson, heel veel andere referentiepunten zijn er niet, je mag deze band dan ook vrij origineel noemen. Trouwens, zelf zijn ze niet zo opgezet met die vergelijking met Crimson, ze noemen zichzelf een rock-band, maar dan toch een heel speciale!

De muziek wordt gedragen door de 12-snarige bas van Clint Bahr, de verschillende blaasinstrumenten (klarinet, dwarsfluit, saxofoon) en een stevige ritmische ondersteuning door drummer Steve Romano. Het resultaat is een dynamische en energieke sound, waarbij je niet onmiddellijk gitaar en keyboards mist, zo vol klinkt de muziek op dit album. De gitaren worden makkelijk vervangen door een batterij veelsnarige basgitaren en de keyboards moeten de plaats ruimen voor allerlei blaasinstrumenten.

En daar ligt misschien het het probleem bij Tripod, je moet al heel toegankelijk zijn voor deze mengeling van jazz-rock, fusion en progressieve rock. Liefhebbers van de Canterbury-scene met vaandeldragers als Van der Graaff Generator en Soft Machine zullen hier zeker vragende partij zijn, de modale progger daarentegen zal het wellicht moeilijk hebben met de soms heel complexe en zenuwachtige arrangementen. Op sommige momenten is de improvisatie wat teveel van het goede en verliest men teveel de echte song uit het oog.

Het begin van het album is vrij sterk met leuke sounds zoals in Dance of the Kabuki, muziek die zo weggeplukt lijkt uit een speelfilm. Soms gaat het ook in de richting van dat andere progtrio (weliswaar met andere instrumenten) ELP, de stem van Bahr lijkt dan ook soms op die van Greg Lake.

Maar vaak worden ook nogal onnodige intermezzo’s ingelast en zijn bepaalde goede nummers te kort, waardoor je op je honger blijft zitten. Muzikaal zit het allemaal snor, de technische vaardigheden van de drie heren staat buiten kijf, vooral in de laatste nummers zoals 'As the sun' is er een interessante wisselwerking tussen de ongebruikelijke prog-instrumenten.

Kortom, dit debuutalbum is zeker de moeite waard voor de echte liefhebber (sommigen zullen dit misschien als een meesterwerk beschouwen), toch zal er aan de songstructuur nog wat moeten geschaafd worden om een breder publiek aan te spreken. Te volgen!

Tracklist
1.  Jerome's Spotlight (2:51)
2.  Trip the Light (4:10)
3.  Dance of the Kabuki (6:56)
4.  Prelude (0:56)
5.  No Diamond Cried (3:28)
6.  East Flatbush (0:49)
7.  Buzz (3:17)
8.  Smoke & Mirrors (4:50)
9.  Conversation Drag (3:59)
10. World of Surprise (2:24)
11. Ghosts (2:08)
12. Fashion (5:13)
13. Fuzz (6:57)
14. As the Sun (7:35)
 

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 14 september 2003 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.