|
Dit is een
fanclub uitgave, maar blijf gerust verder lezen, want de CD is voor
iedereen beschikbaar. Je moet, zoals voor de meeste fanclub CD’s,
geen lid worden van de fanclub, je kunt het album gewoon kopen via
de site van Threshold. (www.thresh.net
) Het album wordt een fanclub CD genoemd omdat de fans de kans
krijgen om een poll in te vullen op de site en te kiezen wat ze
willen als volgend project voor de groep. De eerste CD die op die
manier verscheen was “Decadent”, een verzameling van “rarities”,
maar die is ondertussen uitverkocht en wordt niet meer
heruitgebracht. De tweede fanclub CD was “Concert In Paris”, die nog
altijd verkrijgbaar is.
En nu is er dus
“Wireless – Acoustic Sessions”.
Ze hadden beter als titel “Threshold Light” of “Threshold
Undistorted” gekozen, want ik zou de muziek niet echt “wireless”
noemen. Het is eerder een gekuiste versie van de nummers zonder de
vervormde gitaarklanken.
Als je dus niet
echt van progmetal houdt, maar je bent wel benieuwd hoe goed de
nummers zijn achter al het lawaai, dan moet je eens luisteren naar
deze CD en je ontdekt het grote geheim.
Zoals reeds vaak
gezegd, zijn het de “heavy” groepen die de beste ballads maken, dus
zouden ze logisch gezien ook de beste akoestische songs moeten
hebben. Je hoort de kwaliteit van een nummer het best als je de
“cleane” versie ten gehore brengt. En de nummers van Threshold
doorstaan feilloos de test. Sommige nummers zijn beter dan de
originelen, voor andere is het juist andersom en van sommige houd ik
van beide versies.
Ik verkies,
bijvoorbeeld, de akoestische versie van “Fragmentation”. Het is
alsof het nummer geschreven is om op deze manier gespeeld te worden.
Ik hoop dat ze deze versie spelen op de DVD. “Falling Away” mist dan
weer enkele essentiële, electrische riffs, zodat ik liever de versie
van “Critical Mass” hoor. “Sheltering Sky” is prachtig in beide
versies. Het is een mooie ballad op dit album, maar ik mis toch ook
die prachtige electrische gitaarsolo die je op “Hypothetical” kunt
vinden. “Narcissus” is een mooi, kort nummer geworden maar ik houd
meer van het lange epische nummer op het studio album. Iedereen zal
wel zijn voorkeuren hebben. Ik ben wel benieuwd hoe mensen die de
originelen niet kennen, zullen reageren op deze nummers.
Er staan ook twee
nog niet eerder uitgegeven nummers op de CD. “Seventh Angel” is een
uitstekende, melodieuze ballad die iedereen zou moeten overtuigen.
Deze nummers zijn geschreven voordat Threshold een platenkontrakt
getekend had.
Het is ook een
openbaring om de stem van Mac zo duidelijk en zo op de voorgrond te
horen. Hij bewijst wat we al wisten, namelijk dat hij een
uitstekende zanger is met een speciale klank in zijn stem die elke
tune een melodieuse wending geeft.
Dit album is
een must voor alle fans, maar is ook uitstekend geschikt om iedereen
te overtuigen dat progmetal nummers sterk genoeg zijn om op deze
manier te spelen. Hoewel het slechts een fanclub CD is, verdient hij
toch zijn plaats tussen mijn andere Threshold albums. |
