|
Het geluid van de
schaduw … het lijkt enigszins onheilspellend en misschien iets dat
je eerder uit de hoek van doom of death metal verwacht, maar niets
is minder waar : deze Mexicaanse (maar in de US gestationeerde) band
heeft met Spiritual Vertigo wel degelijk een progalbum afgeleverd.
Laat ik maar meteen
met de deur in huis vallen : ik vind er niet veel soeps aan. Dat is
in hoofdzaak te wijten aan de zeer matige zangpartijen van Andreas
Aullet, de weinig beklijvende songs en de vrij banaal klinkende
melodieën. Pluspunten zijn dan weer de voortreffelijke
geluidskwaliteit (toch niet zo evident voor een Zuid-Amerikaanse
band) en het strakke samenspel tussen de groepsleden. De meeste
songs kennen een vrij sterke dynamiek, die stoelt op het niet zo
voor de hand liggende samenspel tussen drums en akoestische gitaar.
De interactie tussen beide instrumenten is voortreffelijk en dat
wordt mede in de hand gewerkt door de kurkdroge productie, waardoor
heel wat extra power gegenereerd wordt. Ook op het gitaarwerk valt
weinig af te dingen. Jammer genoeg biedt dit niet voldoende
compensatie voor het wat magere songmateriaal.
Ik kom dan wel niet uit de bouwsector, maar wil dit album toch als
volgt samenvatten : stevige fundamenten, maar kleurloze afwerking. |
