|
Rob Sowden, in progmiddens beter bekend als
vocaal boegbeeld van Arena, heeft blijkbaar nog meer pijlen op zijn
boog dan tot voor kort algemeen werd aangenomen. De man blijkt niet
enkel over een gezegend stel stembanden te beschikken; hij is tevens
een begenadigd songschrijver die duidelijk voeling heeft met de
nieuwe proglichting à la Radiohead, Muse, Mogwai en Pineapple Thief
om er maar enkele te noemen. Het resultaat van Rob’s artistieke
aspiraties heet Solar en met het debuut ‘Dark Places’ mikt hij recht
in de roos.
Eerste vaststelling : de uitstekende
zangkwaliteiten van Arena’s imposante frontman komen op deze cd veel
beter tot hun recht dan in de soms wat logge en bombastische
songstructuren van Arena, waar Rob’s emotionele stemgeluid net iets
te vaak in een keurslijf gedrongen wordt. Tweede vaststelling : als
songschrijver kan hij zich moeiteloos meten met de bovenlaag van de
relatief jonge proggarde en dat is niet zo evident als het wel
lijkt. De concurrentie zit namelijk niet stil en komt om de
haverklap met sterk materiaal voor de dag. Derde vaststelling :
Solar heeft een zeer verstandige keuze gemaakt door zich op ‘Dark
Places’ te laten omringen met enkele minder bekende maar uitstekende
gastmuzikanten. Qua naambekendheid scoort enkel de eveneens van
Arena bekende John Mitchell, die tevens de productie voor zijn
rekening nam. Vierde vaststelling : diezelfde John Mitchell weet als
geen ander de hoofdzakelijk op gitaar geënte songs te laten klinken
zoals het hoort. De vaak introspectieve teksten belichten de meer
sombere kant van Rob Sowden’s psyche, maar echt zwaar op de hand
klinkt het nooit. Wel opvallend maar niet verwonderlijk is de grote
verscheidenheid aan gitaarklanken, waardoor bijna elke song van een
aparte klankkleur voorzien wordt. Keyboards duiken her en der wel
op, maar houden zich zeer bescheiden op de achtergrond. Het maakt de
muziek veel transparanter en sfeervoller en biedt de luisteraar veel
meer mogelijkheden om van de diverse facetten van Sowden’s
expressieve stemgeluid te kunnen genieten. De songs zijn, zoals
eerder al gezegd, van uitstekende kwaliteit en bieden zowel
liefhebbers van subtiele gitaarpop als fans van snedige gitaarrock
waar voor hun geld.
Wie denkt of hoopt op een soort veredeld Arena-album getrakteerd te
zullen worden, komt volledig bedrogen uit. Maar laat dat vooral geen
reden zijn om deze ‘Dark Places’ van Solar geen kans te geven, want
dit zou bijzonder unfair zijn tegenover een zeer getalenteerd
muzikant die hier een visitekaartje aflevert dat kan tellen.
Uitermate geslaagd debuut ! |
