Richard Wileman : klassieke, elektrische en bas gitaren, toetsen, percussie
Ileesha Bailey : zang
Helen Dearnley : viool
Caron Hansford : oboe, engelse hoorn
Sarah Higgins : cello
Zoe King : flute, alt en sopraan saxofoon
Rachel Larkins : viool

Progressive Rock

We hadden het al bij de bespreking van ‘s mans vorige product duidelijk geschreven : Richard Wileman is dé geschikte persoon om voor filmmuziek te worden aangesproken. Z’n vorige “Eve” was één en al filmisch genot en ook met zijn nieuwste “Constellations” zitten we, popcorn in de hand, voor een groot denkbeeldig doek te genieten. Opnieuw laat Willeman zich omringen door een klein klassiek ensemble waarbij het intieme, knusse gevoel als een rode draad doorheen deze plaat loopt. Het lijkt erop alsof Karda Estra met deze formule een soort eigenheid heeft gevonden waarbij de muziek én op zichzelf staat én een secundaire rol kan vervullen. Wileman slaagt er als geen ander in om met een karig arrangement enorm volle muziek te maken. Meer met minder als het ware. Luister naar opener ‘The Southern Cross’ waarbij oboe en engelenstem de solisten van dienst zijn. Zoals het de diverse sferen in de filmwereld dient te ondersteunen belicht Karda Estra ook vaak de donkere kant van de maatschappij zoals hier tijdens het zwaarmoedige ‘Hydra’. Ook het sterrenbeeld van Wileman, ‘Scorpio’, gaat ten onder aan de loodzware dramatiek. ‘Vela’ zet dan weer zachte wind in de zeilen om lekker melodisch de reis verder te zetten. Richard Wileman besluit z’n nieuwe werkstuk met een ode aan het adres van wie hij Mr. Hackett noemt. Gekozen werd voor de Hackett compositie ‘Twice Around the Sun’ die ook hier klassiek wordt benaderd. “Constellations” klinkt duidelijk donkerder dan de voorgangers en resulteert in een ietwat mindere plaat dan “Eve” doch het blijft genieten.