|
Een paar jaren geleden werd ik door
een collega attent gemaakt op de muzikale kwaliteiten van de groep Isildurs Bane. Deze Zweedse band maakte tot nog toe in hoofdzaak
instrumentale sterk tegen klassiek aanleunende muziek. In hun
beginjaren werd er af en toe nog wel eens in het Zweeds gezongen,
maar sinds 1987 werden lyrics en zang in de kast opgeborgen en
bedienden ze zich hoofdzakelijk van instrumentaal zeer gevarieerde,
maar technisch hoogstaande muzikale thema’s. Dit vergde van de
luisteraar zeker een bepaalde inspanning maar na enige tijd ook het
nodige respect en waardering. In 1997 rijpte in het brein van Mats
Johansson een bepaald concept namelijk ’Music Investigating New
Dimensions’ (MIND) waar we ondertussen al aan deel 4 zijn gekomen.
En ook nu weer voldoet de muziek volledig aan dat concept. Op MIND
vol.3 na, zijn alle MIND cd’s zondermeer uniek te noemen. MIND vol.
3 is voor mij een totale afknapper van het jewelste tenzij je
misschien van free-jazz houdt. Maar toch is zelfs die cd in het
kader van het concept waarschijnlijk volledig terecht. Want daar
worden zeker nieuwe dimensies verkend. :-)
Op deze MIND vol.4: PASS wordt er dus
terug gebruik gemaakt van tekst (Engelstalig) en zang. EN HOE!
Opnieuw valt dit album niet te vergelijken met om het even welk
voorgaand album van Isildurs Bane. Eigenlijk klinken ze als een
totaal andere band, zonder echter hun inventiviteit en virtuositeit
te hebben verloren. Als je dit album zou laten horen aan elke
doordeweekse “popliefhebber” met iets te weinig bagage dan zal hij
je zonder schroom vragen of dit het laatste nieuwe album van PETER
GABRIEL is. Ja, je leest goed. De zanger, Christof Jeppsson, die
door Isildurs Bane is aangetrokken klinkt als Peter Gabriel en de
muziek houdt het midden tussen Gabriel’s eerste en Gabriel’s
laatste. Opgelet hier is geen sprake van plagiaat of nabootsing,
neen zeker niet. Gewoon de totale sfeer van het album had uit het
brein van Gabriel kunnen komen. Zelfs de samenzang doet denken aan
nummers uit “So”. Muzikaal wordt er echter meer aandacht geschonken
aan het instrumentaria dan op een doorsnee album van Gabriel
(behalve de eerste, waar er nog “echte” muziek gespeeld werd). Na
enkele luisterbeurten wordt de kwaliteit van de songs pas echt
duidelijk. Dit album heeft alle ingrediënten om Isildurs Bane naar
het grote publiek toe bekend te maken. Sterke songs die het perfecte
midden houden tussen melodie en technische (lees progressieve)
inventiviteit. Zelfs de Zappa invloeden zijn vakkundig verwerkt. Ook
klinkt het album allesbehalve oubollig. Alle moderne invloeden zijn
juist gedoseerd om iedereen op zijn wenken te bedienen. Luister maar
eens naar onder andere de nummers “Cage” en “Good”, wat een
wereldsongs!
Het enige wat ik me afvraag is wat ze
gaan doen bij de volgende optredens, want ik zou toch ook nog graag
wat van het “oude” Isildurs Bane willen zien, want toen waren ze al
zo sterk. De band is duidelijk nog gegroeid. En deze
gedaanteverwisseling is naast verrassend, ook nog bijzonder geslaagd
te noemen! Een aanrader!
Voor mensen die graag Isuldurs Bane
willen leren kennen kan ik de volgende titels aanraden:
-
Cheval – Volonté
de rocher
-
MIND
volume 1
-
MIND
Vol. 2 – Live
-
MIND Vol. 4: PASS
Terug
Met dit nieuwe album introduceert het Zweedse
collectief Isildur’s Bane de vocalen van ondermeer Christof Jeppsson
en Mariette Hansson. Beide stemmen worden als extra instrument
gebruikt binnen de weer van oudsher schitterende arrangementen. Het
werpt in ieder geval een ander licht op het eindproduct waarbij het
keurslijf van ontoegankelijkheid op een kwalitatieve manier wordt
afgeworpen. Zoals we ondertussen reeds meer dan twee decennia gewoon
zijn is dit opnieuw een productie van de bovenste plank met een
kristalheldere gedetailleerde opname als resultaat. In feite is dit
ganse album opgebouwd rond vier grote groepen die telkens opnieuw
vier composities omvatten. De weemoedige klank van de viool vermengt
zich vlug met percussieve elementen teneinde de toon te zetten voor
‘Heal’. Eens de blazers dit nummer komen vervoegen is het alsof je
naar de Salvation Army loopt te luisteren terwijl de stem van
Christof Jeppsson de stijl van een Tom Waits aanpakt terwijl het
timbre eerder bij dat van Peter Gabriel aanleunt. Dat laatste wordt
nog meer geaccentueerd tijdens het nummer ‘Cage’ dat zo uit de Real
World studios lijkt te zijn weggelopen. Zoals zo vaak in de muziek
van Isildur’s Bane zitten ook nu weer heel wat spielereien in de
muziek verstopt. Zo werkt het gebruikt van de marimba aanstekelijk
in ‘Cage’. Alsof het nog niet genoeg was komt de stem van Anna
Lönnberg als een volleerde Kate Bush die van haar ersatz Peter
Gabriel vervoegen tijdens ‘Good’. Door die ronduit wondermooie zang
wordt vaak de instrumentale schoonheid vergeten. Wie het vorige werk
van Isildur’s Bane kent weet echter ongetwijfeld op wat voor een
eenzame hoogte de groep zich bevindt ! Een zoveelste hoogtepunt
noteer ik op het einde van ‘Eyes’ wanneer een heerlijke dwarsfluit
haar opwachting maakt alsof het een stukje uit een klassieke
symfonie betreft. Die fluitsolo’s worden afgeleverd door de gekende
Björn J:son Lindh. In de lagere regionen van zijn stem klinkt
Jeppsson tijdens ‘Idea’ heel eventjes op Elvis Costello. Wanneer de
stemmen samensmelten tijdens ‘Talk’ moet ik dan weer heel eventjes
aan Prefab Sprout denken. Prog, klassiek, avantgarde, ritmes,
theater, jazz, het wordt alweer tot één homogene bal Isildur’s Bane
deeg gekneed. Onnavolgbaar mooi en van een ongeziene wereldklasse
leveren onze Zweedse vrienden een album af dat bij elke beluistering
nieuwe details prijs geeft en laat dat net één van de vereisten voor
een top album in het progressieve genre zijn ! Top !
Terug |
|
Mariette Hanson: Vocals
Fredrik “Gicken” Johansson: Bass
Mats Johansson: Keyboards
Anna Lönnberg: Vocals
Klas Assarsson: Drums & Percussion
Jonas Christophs: Guitar
Joachim Gustafsson: Violin
Christof Jeppsson: Lead Vocals
Björn J:son Lindh: Flute, Recorder
Kjell Severinsson: Processed Drumloops, Drums
Fredrik Davidsson, Martin Söderlund: Brass
Linnea Olsson: Vocals
Andreas Wetterlund: arrangements
Staffan Karlsson: Reverb
Lars-Erik Björklund: Bass |