|
In de herfst
van 1999 liepen Altti Veteläinen en Petri Sankala al rond met de
idee om naast hun hoofdband Eternal Tears of Sorrow een gothic
gericht project op te starten. Daarbij dachten ze aan Tuomas
Holopainen (Nightwish) en Lauri Tuohimaa (Embraze/Maple Cross) om
hen te helpen. Op die moment had alleman het zo druk met de
respectievelijke bands dat de uitvoering even in de ijskast
verdween. Een paar jaar later echter was de oprichting van For my
pain een feit. Ook Olli-Pekka Törrö (eveneens Eternal tears of
Sorrow) en Juha Kylmänen (RefleXion) vervoegden de groep en de line
up was compleet.
Ik durf hier
dus met recht van een supergroep spreken want van bijna al deze
oorspronkelijke groepen heb ik welgesmaakte CD’s in huis. ‘Chaotic
beauty’ van Eternal Tears of Sorrow heb ik zelfs recentelijk pas
gekocht en is een knaller van een CD, waar death metal passages hand
in hand gaan met introverte stukken op piano, klavecimbel en viool.
For my pain is echter pure gothic Finse stijl met een warme, cleane
stem en een grote toegankelijkheid. Vooral ook een grote
weemoedigheid en zonder bruuske overgangen : het vloeit allemaal
lekker in elkaar over zonder dat we opgeschrikt worden of met geweld
bij de les moeten blijven om te kunnen volgen.
Zanger Juha
heeft een bijzonder warme, aangename stem die de nuances in elk
nummer perfect aanvoelt. Door de subtiele inbreng van piano krijgen
nummers als ‘Dancer in the dark’ en ‘Broken days’ een luchtig
tintje, dit in tegenstelling tot de teksten die herfstig bruin
blijven. Gastzangeres Miriam Renvag beperkt zich gelukkig tot de
backing vocals, in ‘Dancer in the dark’ mag ze enkele lijntjes solo
gaan vooraleer een melodieuze gitaarsolo onze aandacht vraagt. De
ingetogen kant van de groep wordt belicht in ‘Queen misery’ en ‘Bed
of dead leaves’. Vergelijkingen met Him steken de kop op, en dan
met name in het sterke ‘Broken days’. Na ettelijke malen luisteren
moet ik toegeven dat de groep fantastische nummers schrijft die
blijven hangen. Een belangrijke troef is de smachtende stem die de
groep zijn eigen geluid geeft. En het oorstrelende gitaarwerk dat
de nummers versiert. Alhoewel ze duidelijk de sombere, smachtende
stempel van gothic dragen, klinkt de muziek zelf vrij speels, ja
vriendelijk. Hier een gitaarloopje, daar een leuk piano intro,
plots een onverwachte baslijn of een tempo wisseling die getrokken
wordt door drummer Petri Sankala, we krijgen het allemaal te horen
en het past als gegoten in het geheel dat geregistreerd werd in de
befaamde Tico Tico studios door Ahti Kortelainen en de mix gebeurde
in de Finnvox studios. Toch nog even een speciale vermelding voor
‘Autumn harmony’ dat met zijn beheerste rockgitaren en sterk refrein
door mijn gedachten dwarrelde op de meest onverwachte momenten. Er
wordt in stijl geëindigd in droefenis en kommer en kwel met
‘Tomorrow is a closed gate’. Het orgel doet even denken aan ‘Feel’
van Alternative 4 van Anathema.
Ik som hier
bewust geen resem soortgelijke groepen op want For my pain is niet
zomaar een kopie, of een groep die even op de ‘gothic-train’
springt. Ze slagen er in om met een aantal persoonlijke details de
luisteraar te boeien van begin tot einde. Talent is dus ruimschoots
aanwezig. Dat had ik verwacht met zo’n bezetting, maar ze maken het
waar op alle fronten. Nu maar hopen dat we deze groep ook eens live
kunnen aanschouwen ! |
