|
Enchant is een
naam in de progressieve rock die mij altijd nieuwsgierig maakt om
hun nieuwste album te horen te krijgen. Ik heb altijd al hun albums
aangeschaft, hoewel ik niet altijd overtuigd was over de
topkwaliteit van die CD’s. Ze staan vol met uitstekende nummers,
sommige zelfs perfect, maar ik kom er nooit toe om in één keer naar
een volledig Enchant album te luisteren.
Met deze nieuwe CD komt daar echter verandering in.
Deze keer kan ik niet alleen het ganse album
beluisteren, maar ik heb zelfs de neiging om op het einde op de
‘replay’ toets te drukken.
Er zijn heel wat
veranderingen gebeurd. Sean Flanegan is, reeds voor de tweede keer,
drummer van dienst en hij bewijst dat hij op zijn minst een waardige
vervanger van Paul Craddick is. Bill Jenkins is de nieuwe
toetsenist, die op een prachtige manier zijn steentje bijdraagt aan
de Enchant sound die toch iets anders geworden is. Het is nog altijd
Enchant, die jaren gebouwd hebben aan hun eigen, herkenbaar geluid,
met veel progressieve elementen, vooral te danken aan Ted’s
stemgeluid en de structuur van de nummers. De productie van dit
nieuwe album is subliem. (ik kan op de promo echter niet zien wie
daar verantwoordelijk voor was). Maar af en toe geeft de muziek mij
een “It Bites” gevoel, gedeeltelijk doordat de stem van Ted een
beetje op die van Francis Dunnery lijkt, maar vooral door de plotse
ritmeveranderingen en de verrassende breaks. Ik heb nog eens naar de
vorige albums geluisterd en dat “It bites” gevoel was er toen nog
niet. Er zit in ieder geval meer variatie in de nummers en klanken
en vooral ook in de zang. Dit is in ieder geval het beste Enchant
album tot hiertoe.
Het voorbeeld van
die It Bites klank krijg je al in het eerste nummer, “Sinking Sand”.
Je kunt het nummer downloaden op hun site, dan kan je eens horen wat
ik bedoel. (www.theoasis.cd).
Het is één van de hardere nummers van het album, met een prachtige
gitaarsolo, die je in elk nummer terugvindt. Het nummer eindigt met
een bass break, waar een “Hornsby” piano aan toegevoegd wordt en
kort daarna maakt de gitaar deze briljante trio-solo compleet om het
nummer te beëindigen.
Het titelnummer “Tug Of War” is een zeer ritmische song met een zeer
‘catchy’ refrein met mooie samenzang. Grootse bassriff. Het nummer
eindigt met een sterke keyboard rif die verweven zit tussen de
uitstervende vocalen.
“Holding The Wind” is één van de ‘moeilijker te leren kennen’
nummers. Het bevat een lang, zeer onderhoudend, instrumentaal
middenstuk. Deze keer is het de drum die de start geeft aan dit
intermezzo, opgevuld met gitaren maar vooral de toetsen zijn op hun
best deze keer.
“Beautiful” heeft zijn naam niet gestolen, want het is een mooie
ballad, niets meer, maar wie wil er meer dan dit?
“Queen Of The Informed” wordt gedragen door een sterke rif opgebouwd
door de zwaardere gitaar, de bas en de percussie. Opnieuw maakt een
lang instrumentaal tussenstuk dat je de ganse 7 minuten geboeid
blijft.
Indrukwekkende gitaarsolo.
“Living In
A Movie” is een demonstratievan de diversiteit van Ted’s stem. Van
laag naar hoog, van stil naar luid, en dit alles op een zeer
gevoelige manier.
”Long Way Down” is een nummer dat de samenzang in de bloemetjes zet.
De akoestische gitaar verschijnt in “See No Evil”. De rest van dit
nummer is gewoon goed. Het probleem is dat een goed nummer niet
opvalt tussen een hoop schitterende nummers.
”Progtology” is instrumentaal, met een groot aantal progressieve
ingrediënten, magnifiek gebracht door de gitaar en de toetsen en
opnieuw indrukwekkend basspel.
“Comatose” is samen met de opener één van mijn favoriete nummers van
deze CD.
Een ballad die begint met piano en zang, om te exploderen in een
gevoelig refrein, gevolgd door een aangrijpende gitaarsolo.
Het artwork
verdient ook een eervolle vermelding. De cover bevat iets uit elk
vorig album, alsof ze wilden aantonen dat dit album alle vorige
omvat. De CD zal ook verkrijgbaar zijn in Limited Edition met een
uitgebreider boekje en de live bonus track “Below Zero”.
Deze bespreking is te kort om alles te vertellen over dit album. Er
is zoveel afwisseling, dat het moeilijk op papier te zetten is.
Spock’s Beard is gewaarschuwd voor hun volgende toer. Enchant zal
een zeer sterke
(support?-)act zijn. |
