|
In Duitsland
is Edguy’s populariteit na 5 studio albums gestegen tot ongekende
hoogten waarbij beelden van uit de bol gaande fans voor je
geestesoog passeren wanneer je deze live registratie beluistert.
Zanger Tobias Sammet weet de massa’s met zwier in te pakken,
geruggensteund door een inmiddels 11 jaar draaiende band vanwaar nu
4 jaar in dezelfde bezetting. Edguy is een bijzonder professionele
showgroep die waar geeft voor je geld : er wordt de hort opgegaan
met vuurwerk, rookpluimen, decorstukken, bewegende rekwisieten, en
een oogverblindende lichtshow. Tijdens hun laatste toernee was de
tijd dus rijp voor live opnamen en na het succes van Avantasia, het
zij-project van zanger Tobias Sammet, zal deze registratie ook
buiten Duitsland terecht veel aftrek vinden.
Edguy heeft
dan ook alles om aan te slaan bij het doorsnee metal publiek :
spetterende gitaarsoli, een zanger die ook in de hoogste regionen
vrij zuiver klinkt en een tot de verbeelding sprekende stage act.
Wanneer je deze dubbel CD aanschaft krijg je 16 nummers, een 32
pagina’s tellend boekje met 130 foto’s, een lijst met de concerten,
de teksten, en zoveel meer om enkele uren zoet te zijn. Deze promo
bevat stukken van al dit fraais maar nog net genoeg om een goed
beeld te vormen van het gebodene, dus ik klaag niet. ‘Mandrake’ is
de laatste CD die ze hiervoor uitbrachten (oktober 2001) en met de
sterke titelsong begint mijn exemplaar. Het wordt me verder al vlug
duidelijk dat Queensryche en Iron Maiden de oorspronkelijke goeroe’s
geweest moeten zijn van Edguy, want luisterend naar het eerste
gedeelte van deze CD krijg ik spontaan beelden van het publiek dat
ooit meezong op ‘Fear of the dark’. Voor de fans is dit echter een
onmisbaar document waar ze een stukje van zichzelf in kunnen vinden.
Up tempo
nummers worden vakkundig afgewisseld met tragere momenten als ‘Land
of the miracle’, verder krijgen we staaltjes fantasy metal die
uitmunten in gedreven gitaarwerk en vooral : entertainment. Fans
van Gamma Ray en Helloween zullen zich als ’n vis in het water
voelen als ze dit allemaal horen. Want Edguy staat voor melodieuze
Duitse entertainersrock die niet echt baanbrekend is maar waar ik me
wel bij kan voorstellen dat er veel mensen een bijzonder leuke avond
aan beleven. Zelfs de geest van Queensryche waart wel rond in
sommige nummers.
En dan sta ik
nu stil bij het nummer ‘The pharaoh’ : te vinden op ‘Mandrake’,
gaande van licht epische trekjes met zijn mid tempo passages en Nijl
thematiek; Iron Maiden peeping through, en een mooi intermezzo van
bas en gitaren. Gewoon een fantastisch geluid ! Zeker de duistere
stem met dreigend tussenstuk, overvloeiend in een galmende
gitaarsolo. Dit was het moment dat ik moest toegeven dat Edguy soms
wel lichtelijk fantastico kan zijn. Verder gaat het meezingen in
sommige nummers een buitenstaander wellicht irriteren, maar zij die
er bij waren zullen er des te meer van genieten. Deze dubbelaar is
een uitstekend overzicht van waar Edguy voor staat : kwaliteit ! |
