|
Bij het bezoeken
van ProgPower werd deze demo me overhandigd. En wat een aangename
verrassing! Darwin’s Pride maakt progressieve metal/rock maar
nergens klinkt het hoekig of geforceerd. ‘Illusions’ is een staaltje
van melodie en technisch hoogstaand vakwerk. De stijl neigt
behoorlijk naar Dream Theater, maar hun doordrammerigheid is nergens
aanwezig. Ook zanger Rob Laarhoven brengt het er goed af. Een
veelvoorkomend euvel bij prog zangers is namelijk de nasale klank
die soms gaat irriteren, maar Rob heeft een warme stem die hij naar
believen in bochten kan wringen.
Gitaren en
toetsen staan mooi tegen elkaar uitgelijnd in de mix. Er is plaats
voor een fascinerende gitaarsolo in ‘Scared’. In het laatste nummer
‘Emotions’, tevens zo’n acht minuten lang, komt de zachtere kant van
de groep meer tot uiting en wagen we ons op het terrein van de
symfonische rock. Waarin Darwin’s Pride zich onderscheid van de
rest? In plaats van het accent te leggen op muzikale onderlegdheid
(die toch zo al wel duidelijk is) zitten de nummers boordevol
emotie. Dit betekent dat er ondanks de vele tempowisselingen een
structuur in de nummers zit die je meteen aanspreekt. Wanneer ik een
beetje opzoekwerk verricht blijkt zanger Rob Laarhoven tevens de
zanger van Casual Silence te zijn, een groep die ook al een beste
beurt maakte op ProgPower. Op basis van deze drie nummers hebben we
in Nederland een nieuwe prog metal belofte bij. |
