|
Hoewel je een
groepsbezetting terugvindt op de website van Aethellis, speelde
Ellsworth Hall alles zelf op dit album. En het resultaat mag er
wezen. Hij bespeelt op een bekwame wijze de toetsen en de gitaar,
zonder ooit te overdrijven. Verwacht dus helemaal geen
snelheidsrecords, maar enkel zachte, aangename klanken die wonderwel
samenhoren.
Zijn piano spel heeft een ‘Bruce Hornsby’ invloed die mij zeker kan
bekoren.
De bijgesloten
bio geeft neo-progressief aan als genre, maar ik ga daar helemaal
niet mee akkoord. Het klinkt veel meer in de richting van The Alan
Parsons Project en de muziek bevat vooral ‘eighties’ invloeden.
Volgens de site van Aethellis is het album, en vooral het nummer
‘Hubris’ enorm populair op het Internet. Dat nummer stond en bleef
voor zes maanden in de Progressive Rock Top Tien. (Ik heb er geen
idee van hoe belangrijk die lijst is). Hij is niet direct een
topzanger maar zijn stem is acceptabel. Het blijft een beetje te
kalm maar hij weet wat zijn stem aankan en hij blijft binnen die
grenzen.
Het is echter
wel zeer jammer dat hij geen echte drummer inhuurde, want die
‘digi-drums’ zijn het enige negatieve element van dit album. Ze zijn
wel goed geprogrammeerd en soms vergeet je het even, maar op
bepaalde momenten werkt het echt storend. Vooral de breaks in het
instrumentale ‘Djibouti” klinken nogal digitaal.
Ik houd vooral
van het lange, laatste nummer “Final Affinity”, dat enorm veel
variatie bevat en bol staat van excellente toetsen (blazers,
kerkorgel, Hammond,...) en fijn gitaarwerk. Maar alle andere nummers
komen op een gedeelde, goede tweede plaats. Ook het eerder ‘jazzy’
instrumentaaltje “Djibouti” verdient een eervolle vermelding.
Vele soft
drankjes hebben een “light” versie. Die smaakt een beetje anders,
het is nooit zo goed als het origineel, maar het komt vrij dicht in
de buurt en je went eraan. Dit alles is van toepassing als ik
Aethellis de titel van “The Alan Parsons Project-light” meegeef. Ze
hebben wel gedeeltelijk een eigen sound gecreëerd, het is niet zo
goed als het origineel, maar toch bijna en je went er ook aan. Nu er
toch niets nieuws verschijnt van Alan Parsons, kan je Aethellis als
een goede vervanger binnenhalen.
(Je vindt van
ieder nummer een sample op
www.aethellis.com
en als je je
inschrijft voor hun nieuwsbrief kan je nog twee nummers afhalen die
niet op hun album staan.) |
