Powell Young : All Guitars, Production

Liu Chin Li : Bass

Kuo Chun : Bass

Her Chen Kun : Bass

Mao Zi : Drums, Percussion

Cen Yi Bin : Drums

Ma Yon : Drums, Percussion

Chang Fu : Percussion

De naam Powell Young laat niet vermoeden dat deze gitaarvirtuoos uit het Verre Oosten komt, maar deze Chinese gitarist brengt met zijn ‘2065 Flying Fingers’ een origineel album op de markt. Hij stond reeds in het voorprogramma van Joe Satriani, en dit is tegelijk één van zijn grootste invloeden. Dit album is een mix van verschillende stijlen: hard rock, heavy metal, fusion maar vooral ook heel wat invloeden van Chinese traditionele muziek. En dat maakt dit album toch een beetje afwijkend van ander werk in dit genre. Het blijft natuurlijk een zware klus om via een instrumentaal album de luisteraar te blijven boeien, vooral omdat het instrumentenarsenaal beperkt blijft tot gitaar, bas en drums. En zijn Chinese kompanen lijken nu niet onmiddellijk topmuzikanten, maar Young maakt dit ruimschoots goed door zijn feilloze techniek en interessante composities.

Blijkbaar maakt Young graag gebruik van allerlei geluidssamples, de eerste geluiden van het album zijn van een vliegtuig en ook het motorgeronk van snelle bolides komt aan bod. ‘Run to Space’ is trouwens een heavy rock nummer, terwijl ‘In the Year 2065’ meer neigt naar jazz-rock en fusion.  En zo gaat het het gehele album door, heel veel invloeden maar natuurlijk steeds met de gitaar op de voorgrond. Er is trouwens ook plaats voor melodieuze passages (‘In the Center of Love’), waarin de man bewijst heel wat gevoel in zijn gitaarspel te kunnen brengen.

Op Speedy King wordt nog eens de ongelooflijke vingervlugge techniek gedemonstreerd, de gitaar klinkt een beetje zoals bij AC/DC maar dan veel sneller.

Dit album is duidelijk bedoeld voor de echte gitaarfreak, maar het is vooral een beloftevol debuut van een uitstekende muzikant, die op dit moment werkzaam is als leraar aan de Bejing Opera, maar misschien aan het begin staat van een nieuwe carrière. De gitaarvirtuozen op deze wereld (Satriani, Vai, Malmsteen,…) hebben er een te duchten concurrent bij.