Het is niet moeilijk om je voor te stellen hoeveel
verbaasde gezichten er waren toen het nieuws, dat Ray Wilson Phil Collins zou
vervangen bij Genesis, de wereld werd ingestuurd. Het was ongeveer te
vergelijken met het toenmalige nieuws dat Trevor Horn John Anderson verving
bij Yes. Maar wie was nu die Ray Wilson toch ? Wilson was de leadzanger van
een groep Stiltskin, die enige bekendheid verwierf bij het grote publiek
omwille van een lied dat voor een reclameboodschap werd gebruikt en niet
omwille van hun muzikale verdiensten. Uiteindelijk, net als bij het album
“Drama” met Trevor Horn bij Yes, is het Genesis album “Calling all
stations” met Wilson niet meteen dat slechte album dat de pers ons
voortdurend wil laten geloven. Het is anders, maar zeker niet slecht. Dat is
ook de reden waarom dit Wilson live album zo een belangrijke uitgave is. Het
geeft Ray de mogelijkheid om met
deze unplugged versie zijn talenten en zijn kunnen aan het publiek te
illustreren. Het album werd opgenomen in 2001 tijdens het Edingburgh
International Festival. Ray brengt niet alleen eigen composities maar brengt
ook een paar Genesis hoogtepunten, zowel van de groep als van het solowerk van
de groepsleden. Het album opent met de klassieker ‘In the air tonight’ van
Phil Collins waar Ray de hulp krijgt van de extra soulvolle stem van Amanda
Lyon. Vervolgens komt de Stiltskin megahit ‘Inside’. Er is een onverwachte
versie van Peter Gabriel’s ‘Biko’ en een selectie van Wilson’s
onsterfelijke favorieten gaande van Dylan’s ‘Forever young’ over
Springsteen’s ‘Born to run’ om vervolgens ‘Desperado’ van The Eagles
aan te vallen. Naast zes originele Wilson composities zijn er ook de
verschillende Genesis nummers die hier in akoestische versies werden gegoten.
De eerste bewerkingen zijn ‘Shipwrecked’ en ‘Not about us’ van het
“Calling all stations” album, tot nu toe nog steeds het enige Genesis
album met Ray. Op een zeker moment tijdens de show, laat Ray even zijn Schotse
humor naar voren komen door de vraag te stellen of er mensen in het publiek
zitten die het ‘oudere’ Genesis materiaal nog kennen, juist om te zien of
deze mensen nog steeds leven !! Zijn ietwat geraspte stem doet ons
onvermijdelijk terugdenken aan Gabriel tijdens ‘Lover’s leap’ uit
‘Supper’s ready’, ‘The carpet crawlers’ en ‘mama’, allemaal
opmerkelijk anders klinkend zonder de toetsen. Zoals zoveel keer voorheen reeds gezegd is het feit dat,
wanneer een lied perfect klinkt met stem en akoestische gitaar of met stem en
piano, je zowat elk arrangement daaraan kunt toevoegen, het zal een wondermooi
lied blijven. Een schoolvoorbeeld van dit gezegde is ‘Another day’. Het
illustreert ook dat Ray Wilson niet zomaar dat alledaags straatzangertje is
wat zovelen misschien wel zouden willen. Met “Live and acoustic” zal
iedereen de artiest Ray Wilson vanaf nu anders gaan benaderen en zal hij
respect afdwingen, het soort respect dat ‘de laatste Genesis zanger’
verdient sinds dag één ! Bespreking : John ‘Bo Bo’ Bollenberg |
||||||||
