Gebaseerd op het werk van Pink Floyd en Genesis heeft
Tr3nity het bestaan van gewone groep opgegeven om zich volledig aan een
opname project te wijden. “The cold light of darkness” is het concept
van Rob Davenport en Paul Gath. Kindermishandeling en kinderverwaarlozing
alsook drugmisbruik zijn de hoofdonderwerpen en zijn dingen die voorkwamen
in Rob’s leven. Zowel zijn nicht als zijn neef zijn drugverslaafden en dat
was genoeg voor Rob om hierover te schrijven. Origineel kreeg dit werkstuk
de titel ‘A Spoonful Of Sugar’ mee omdat dit soms het enige was wat
beide verslaafden aten als ontbijt. Heel het project ging van start in
januari 1998 ! Openingsnummer “Eyes Of A Child” klinkt voor mij
als een kruising van het vroege Marillion, het vroege Arena en de commerciële
kant van Mr. So & So. Vooral het refrein is heel sterk al had ik liever
gehoord dat de synthesizersolo een ietsje sneller gespeeld werd, een ietsje
meer gevibreerd in plaats van de ‘noot voor noot’ die we hier geserveerd
krijgen. “The Mask” komt kort in de buurt van de muziek die jaren
geleden gemaakt werd door de Belgische groep Eko. Gepolijste rock omgeven
door prachtige gitaarlicks en gebouwd rond een mooie melodische zanglijn. De
sfeer die rond het nummer “Into The Dark” hangt doet mij denken aan het
… The Butterfly Ball album. Buiten de teksten zou het er perfect in
passen. Ik hoor Ronnie James Dio dit al perfect zingen. In dit nummer zit
ook waanzinnig synthesizerspel dat heel goed in dit nummer past en dat ook
bij het gitaarwerk past. “Wich Way” is een meer commercieel nummer en
hierin klinkt de gitaar een beetje à la Mark Knopfler (of die gast van de
groep Flasher). Wat mij ook opviel zijn de backings die dit nummer zonder
twijfel naar een hogere dimensie duwen. Ik persoonlijk zou ze in de eindmix
nog een ietsje meer naar de voorgrond gebracht hebben. Naar het einde van
het nummer, wanneer het ritme uitsterft, krijg je wat David Gilmourachtige
gitaar met op de achtergrond sequencers en loops in de stijl van de vroegere
Jean-Michel Jarre. Het einde van dit nummer klinkt als een alternatieve
versie van “Shine On You Crazy Diamond”. Hierbij gezegd, mensen die van
dit klassieke nummer houden zouden absoluut Tr3nity moeten checken ! De vier laatste nummers op dit album zijn gegroepeerd
in wat genoemd wordt “The Exposure Suite”. Zoals dikwijls bij
conceptalbums is ook hier elk klein detail voorbereid en worden er in de
studio nog extra details toegevoegd om de ‘wauw’ factor wat op te
schroeven. Hier in “Help Me” horen we het tikken van een klok. Je krijgt
het gevoel dat de tijd, om hulp te geven aan het fictieve personage Cathy,
die probeert om een eigen leven te gaan leiden, stilaan opgeraakt. “Is
There A Paradise” wordt alleen begeleid door piano en is daarom zo mooi en
broos. Persoonlijk had ik hier een cello / strijkerensemble aan toegevoegd
om nog eens extra de intieme sfeer te benadrukken maar om tevens ook de
sfeer wat uit te breiden. Het laatste nummer “Can’t You See” opent met
blokfluit maar op synthesizer gespeeld. Het zou natuurlijk veel beter
klinken moest hier het echte spul gebruikt zijn. Soms kan ik deze simpele
dingen niet vatten. Heel veel mensen kunnen wat blokfluit spelen en zouden
maar al te graag de kans met twee handen gegrepen hebben om op een Cd als
deze mee te spelen. Ik blijf zeggen dat het de moeite waard is om rond je te
kijken want je zou versteld staan hoeveel mensen een instrument kunnen
bespelen. Een nee heb je al en een JA kun je altijd krijgen ! Het nummer
zelf is gebaseerd op een stevig en opdrijvend ritme met een geweldig
klinkende synthesizer tijdens de intro. Het heeft zo een beetje een gospel
gevoel door het hoofdthema dat voortdurend doorloopt van begin tot einde. Voor mij komt dit album op dezelfde hoogte als het
album “A Promise Of Peace” van Lee Saunders wat ook een prachtig album
is waar weinigen tot nu toe van hoorden. Ik hoop dat Tr3nity niet hetzelfde
lot beschoren is, maar aangezien het onderwerp zou het voor hen misschien
goed zijn om de nationale instituten te contacteren die zich bezighouden met
de drugproblemen in de scholen. Misschien kunnen ze dit album als
lesmateriaal gebruiken ? Je moet trouwens nooit al je troeven alleen in het
progwereldje verspelen mijn beste vrienden ! Weinig mensen bezoeken dit wereldje of je moest
natuurlijk zo een proggestoorde zijn die regelmatig naar deze pagina komt om
wat besprekingen te lezen. Als je dit geschreven materiaal wilt omzetten in
keiharde feiten en je wel eens wilt horen hoe het allemaal klinkt dan raad
ik je aan om even naar de site van de groep te surfen. Je zult er zowel MP3
als Realaudio bestanden vinden van alle nummers van het album. Veel
luistergenot ! Bespreking : John ‘Bo Bo’ Bollenberg Vertaling : William ‘Will’ Beckers |
||||||
