|
|
-
Muzikanten:
- Gil Stein: Keyboards, Vocals, Guitar
Roy Bar-Tour: Bass
Gabriel Weissman: Drums
|
- Uitgebracht: 2002
- Label : Musea
- Catalogusnummer : FGBG 4387.AR
-
Totale speelduur : 49'33''
|
-
Website:
-
- Contact:
|
|
Tracklijst:
Creatures Of The Night - In haze Of Time - Gate -
City Lights - Orpheus Suite - Troya - The Mad House Blues
|
Alhoewel de naam anders doet vermoeden, handelt het
zich hier niet om een Genesis kloon, integendeel. Uit de samenstelling van
deze 3-koppige band (toetsen/zang – bas - drum) zouden we dan weer
verkeerdelijk kunnen besluiten dat het hier om een ELP-adept gaat, maar ook
die vergelijking gaat niet op. Trouwens vergelijkingen met ELP, Focus, Uk en
The Nice zijn gauw gemaakt maar als we de “bijsluiter” bij dit album
mogen geloven, heeft toetsenman Gil Stein nog nooit ook maar één noot van
deze bands gehoord ! Wel is het zo dat hij een klassieke opleiding heeft
genoten, wat duidelijk merkbaar is.
De jonge Israëli’se band (allemaal rond de 28 jaar) weet een eigentijds
geluid neer te zetten dat meer aan Cairo doet denken. Zelfs de zang en
backing vocals (in het engels) doen aan Amerikaanse groepen denken. Een
energiek en talentvol toetsenwonder, dat bovendien nog een aardig stukje
gitaar kan spelen en zingen, drukt hier duidelijk zijn stempel op het
geheel. Uit de instrumentale tracks (3) op het album blijkt dat ze niet vies
zijn van toetsengeoriënteerde jazzrock maar steeds op een speelse manier.
De energie van dit album zit hem dan ook juist in die afwisseling en die
speelse manier van musiceren in plaats van oeverloos gefreak van de ene solo
naar de andere. Het laatste nummer 'The mad house blues' is een bekend
bluesthema maar op een zeer extravagante manier aangepakt, up-tempo gespeeld
en met thema’s, die nooit in de bluesmuziek zouden thuishoren, erin
verwerkt. Hierdoor klinkt het geheel erg inventief, frivool en zeer prettig
om naar te luisteren. De kracht van deze toetsenvirtuoos (die niet alleen
het leeuwendeel van dit album componeerde, de teksten schreef, het album
produceerde en opnam in zijn eigen studio) is niet te onderschatten.
Trespass en in het bijzonder Gil Stein verdienen hierdoor toch wel je
aandacht!
Bespreking: Jany
|
