Uit Zweden komt een collectief van gerenommeerde muzikanten
die niet aan hun proefstuk toe zijn en hier de handen in elkaar slagen om een
eerste CD uit te brengen als ‘Token’. Zo
stond zanger HB Anderson al op het podium met John Norum (Europe) en Madison
(andere Zweedse groep die mijn platenkast bevolkt).
Hij en Mikael maakten ooit deel uit van de groep Scudiero en Johan Sjöberg
is het productieve componistenbrein in de groep.
Om meteen in de buurt te blijven zou ik een kruising tussen Europe en
Malmsteen als eerste leidraad hanteren. Token pakt uit met prachtig
artwork dat een mysterieuze indruk maakt en een stevige productie waar gitaren
en keyboards meermaals voor een ‘phasing’ effect zorgen.
Ik waan me terug in de tijd van Europe en Dokken.
Alles is aanwezig : de koortjes, de gitaarlicks, de ondersteunende
keyboards. Veelal uptempo
composities met een licht erotische inslag van een nakend sterrendom.
Ik zie de gitarist zo al in de schijnwerpers van een MTV-clip treden,
terwijl vijf schaars geklede meiden zijn druipende gitaar proberen aan te raken;
tegen een achtergrond van licht groteske natuurlandschappen.
Toch bevat dit album best fijne momenten want het evenwicht tussen
hardere rockers en ingetogen ballads is perfect. Enkele nummers verdienen speciale aandacht.
Zo vind ik ‘The undiscovered rose’ best goed. Het is een heroisch
verhaal vol verlangen naar de ware jacob die tot op heden niet opgedaagd is; een
story over mensen die leven in de onontgonnen duisternis van het onbekende maar
hunkeren naar een openbaring. ‘Dark side of fate’ start ook sterk maar het refrein klinkt te algemeen in de oren. Geregeld wordt er wat gas teruggenomen, zoals in ‘Speechless’ waar de melancholie de bovenhand haalt. Laat u vooral niet afschrikken door een gevoel van ‘déjà entendu’ na een eerste beluistering, want eens men vertrouwd is met de toegankelijke composities ontplooien deze zich tot krakers waarbij het fijn is uit de bol te gaan of te scheuren langs de highway, de vuist in de lucht. Wie houdt van vingervlugge gitaarriedels, een verzorgde productie en een punthoofd krijgt van moeilijkdoenerij heeft hier een vette kluif aan want dit is een typische MTM uitgave op de rand van prog en AOR.Bespreking: Vera |
