|
Er wordt in de biografie gesproken
over pure doom en het is dan ook met gretige nieuwsgierigheid dat ik
dit schijfje in de lader schuif. Logge riffs en onweer weerklinken
alras, maar dit is wel traditionele doom met heldere vocalen zodat
namen als Solitude Aeturnus en Candlemass me meteen te binnen
schieten.
De geschiedenis van Thunderstorm gaat
terug naar begin jaren negentig. Twee demo-tapes worden uitgebracht
en de groep kan live behoorlijk groeien door vele concerten, zelfs
met Anathema, Moonspell en Death SS. In 1998 split de groep maar
centrale figuur en leider Fabio Bellan ontmoet nieuwe muzikanten
waarmee hij besluit pure doom muziek te gaan maken met als
voornaamste voorbeelden Black Sabbath, Candlemass en Trouble (!). In
juni 2000 wordt een eerste album opgenomen ‘Sad symphony’ zoals de
groepsnaam even was. Diverse line-up problemen veroorzaken een
behoorlijke vertraging maar in juni 2002 gaat het herboren
Thunderstorm de studio in om deze tweede CD ‘Witchunter tales’ op te
nemen met als drummer de van het Italiaanse Drakkar afkomstige
Christian Fiorani. Inmiddels heeft de groep een vaste drummer
gevonden in de persoon van Attilio Coldani (ex-Wireds).
Slepende doom riffs met heldere
epische zang is waar Thunderstorm voor staat. Ze putten uit het
rijke verleden van Black Sabbath terwijl de zang duidelijk refereert
naar Tony Martin en Dio in zijn voordracht. Alhoewel dit niet
origineel klinkt is het aangenaam luisteren naar nummers als
‘Reality’ en ‘Witchunter tales’ die vlot klinken met stevige riffs
en vibrerende gitaarklanken. Het lange, meer dan acht minuten
durende ‘Parallel universe’ kent een trage opbouw en beweegt zich op
’n mid tempo ritme naar een climax. Ik hoor zelfs invloeden van
grungy zang in dit nummer, de ietwat lijzige stijl die eigen was aan
Alice in Chains.
‘Witchunter tales’ biedt de luisteraar veel afwisseling, bovendien
blijken na enkele beluisteringen de composities behoorlijk sterk.
‘Edge of insanity’ is een klassiek, instrumentaal intermezzo dat het
elastische ‘Inside me’ vooraf gaat. De zang is lichtelijk vervormd
en de invloed van Trouble manifesteert zich. Sterk gitaarwerk met
Sabbathiaanse vervorming siert deze CD en er zijn slechtere
voorbeelden van inspiratie. Hier kan je nog nazinderen op de
typerende riffs van de eerste Sabbath platen, vergelijk ‘War pigs’
maar eens met ‘Unchanging words’. Bovendien wordt er ook stevig
gerockt (Star secret) zodat je nimmer moet vrezen dat de algemene
tendens te trage doom is. Dat laat men over aan Sleep en Electric
Wizard. ‘Glory & sadness’ overrompelt ons dan weer met erg gevoelig
gitaarwerk van een heel ander allure. Het nummer neigt meer naar
een traditionele slow en bevat ’n psychedelische inslag die we
tevens bij Trouble aantreffen. Halverwege is er een acceleratie
terwijl de logge gelaagdheid het refrein blijft beheersen. Voor de
twijfelaars onder jullie besluit Thunderstorm met de Black Sabbath
cover ‘Electric funeral’, kwestie van even een vette vingerwijzing
naar de roots. Tevens een eervolle vermelding voor het kunstige
artwork. |
