Iedere Olympische spelen denk ik weer, kan dat snelheidsrecord nog verbeterd worden? Iedere Symphony X CD denk ik weer, kunnen ze nog rapper spelen? En het antwoord is in beide gevallen “Ja”.
En toch komt het natuurlijk over en niet als een demonstratie van snelheid, zoals bij sommige andere groepen.
Romeo zegt over The Odyssey: “Aan het begin van het schrijfproces van de nummers beslisten we dat dit nieuw materiaal harder, agressiever en rauwer zou klinken. Het moet meer “recht in je gezicht”overkomen.”. En dat is het inderdaad geworden.

De eerste drie nummers komen al hard, snel, agressief en explosief over, met een stem van Russel die veel ruwer klinkt dan anders. Hij heeft tijdens de toer met Star One bewezen dat hij heel wat meer in zijn mars heeft dan hij tot op heden had bewezen met Symphony X. Het is blijkbaar zijn keuze om meer op de achtergrond te blijven met zijn stem, maar hij toont op deze CD dat hij inderdaad tot meer in staat is. (ik meen zelfs een vleugje Dio te horen)
(De Sir voor zijn naam is afkomstig van een restaurant “Medieval Times” waar hij werkt. Er worden gevechten tussen ridders uitgebeeld en het feit dat hij daar een ridder speelt heeft hem de titel Sir bezorgd)
“Inferno (Unleash The Fire)” start met een speedy intro, die prachtig overgaat in syncopen van de gitaar als de zang invalt. Wat een energie in die gitaarsolo. Je hoort op dit album de gitaar en de keyboards veel beter apart, op vorige albums was het eerder een samenspel.
“Wicked” is een aaneenschakeling van goede gitaarriffs. Russel toont in deze song dat de hogere noten ook binnen zijn bereik vallen.
“Incantations Of The Apprentice” is gebaseerd op Fantasia van Walt Disney. (wellicht niet de muziek die Disney zich bij zijn film voorstelde). Hierin bewijst LePond dat hij een volwaardige vervanger is op de basgitaar voor Thomas Miller.
“Accolade II” is het meest symfonische nummer. Het is het vervolg op “Accolade” van de CD “The Divine Wings Of Tragedy” uit 1996. Dit klinkt beter dan het origineel, alhoewel een deel van de melodie van de refrein erin verwerkt zit. Ondanks de hardere aanpak van dit album hebben ze de epische stijl niet helemaal uit het oog verloren. Naar Symphony X normen kan je dit een ballad noemen, waarin de keyboards de belangrijkste rol spelen.
“King Of Terrors”, gebaseerd op “The Pit And The Pendulum” van E.A.Poe, is waarschijnlijk het hardste nummer dat Symphony X ooit heeft opgenomen. En toch slagen ze er nog in om een melodielijn voor de strings op de achtergrond te laten klinken die het geheel toch nog wat progressiever maakt. De stem van Russel Allen klinkt hier zeer ruw en rauw.
In “The Turning” worden nog eens alle registers van geluid en snelheid opengezet.
“Awakenings” is veruit het beste nummer van dit album. Een ongelooflijk begin met sterke zang van Sir Russel Allen, ondersteund door een dramatisch klinkende piano. Na 3 minuten komt er een fantastisch gedeelte zuivere progmetal. Het refrein is een melodieuse hoogvlieger. De rest van het nummer is een opeenvolging van gitaar- en keyboardsolo’s, met zelfs een stukje jazzy piano verweven tussen de progmetalklanken. De ruim 8 minuten lijken er maar 3 te duren.
“The Odyssey” begint als filmmuziek met een orkestrale opening. Het geheel is een episch meesterwerk van 24 minuten. “Part II Journey To Ithaca” wordt emotioneel gebracht door Russel onder begeleiding van een akoestische gitaar. In het instumentale gedeelte doet Romeo nog een paar snelheidsrecordpogingen. De talrijke ritmewisselingen en afwisseling van instrumentale en gezongen stukken zijn onmogelijk allemaal te beschrijven. Romeo vernoemt zelfs even Wagner in zijn beschrijving van het nummer. Hun liefde voor film- en klassieke muziek hebben een sterke invloed gehad op “The Odyssey”. Het enige minpunt aan dit nummer is dat de hardere stukken een te fel kontrast vormen met de kalmere delen. Vandaar dat “Awakenings” en “Accolade II” betere gehelen vormen.

Symphony X komt de volgende toer in het voorjaar van 2003 als voorprogramma van Stratovarius. Ik vrees dat Symphony X wel eens als de beste uit de strijd zou kunnen komen. Stratovarius zal zijn beste beentje en muziek moeten voorzetten om beter te doen.

Bespreking: Danny "Camil" Focke

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 30 maart 2003 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.