Sinister Street komt
uit Nederland. Ze bestaan sedert 1987. Toen Fish Marillion verliet, speelden
ze enkele optredens met hem. In 1992 verscheen hun eerste CD “The Eve Of
Innoncence”. 10 jaar later komt eindelijk een opvolger, deze nieuwe via
Musea verschenen “Trust”. Enkel de zanger en de twee keyboardspelers
zijn nog originele leden. De CD is een mooi
werkstuk geworden, maar eigenlijk zou je na 10 jaar wachten meer verwachten.
Deze CD situeert zich volledig in de neo-prog. Een naam als Jadis komt
direkt in je gedachten op als je dit album beluistert. Ze klinken volgens
mij iets beter dan Jadis doordat ze minder lang bepaalde thema’s herhalen.
Ook de naam For Absent Friends is een goed vergelijkingspunt, maar dan zijn
ze toch weer iets progressiever. Het is vooral de zang die nogal lijkt op de
zang van A.T. van For Absent Friends, uit de periode van “Both Worlds”. Het probleem ligt bij
deze CD eigenlijk bij de zang. De zanger heeft een zeer goede stem, maar er
wordt teveel gezongen. Er is te weinig plaats gelaten voor solo’s. Hij
gebruikt ook steeds dezelfde stijl in ieder nummer, wat soms verveelt. En
toch is het weer de zang die de betere nummers van deze CD boven het
gemiddelde verheft. Het is dus geen toeval
dat het vooral de langere nummers zijn, waar meer plaats is voor een solo,
die het best uit de verf komen. Ook het instrumentale titelnummer is één
van de hoogvliegers, maar zelfs dan blijven solo’s nog spaarzaam. De CD opent met
“Song For A Day”, een prachtig nummer van meer dan 8 minuten. Mooie intro, goede
melodie, prachtige zang, catchy refrein met mooie samenzang, kortom dit
nummer zit zeker goed. Jammer dat het eindstuk geen solo meekrijgt, enkel
een tapijt van sounds, ook het middenstuk had iets meer solo’s mogen
bevatten. De titelsong
“Trust” is een instrumentaal nummer. Een mooi, opzwepend begin met een
gedreven ritme en een zeer geslaagde gitaarrif. Er wordt niet echt een
aparte virtuositeit ten toon gespreid, wel een goed samenspel. “Two In One” bevat
een mooie melodie en start met een prachtig samenspel tussen zang, synth en
akoestische gitaar. Een prachtnummer met een “kippenvel”gitaarsolo. “Through The Looking
Glass” is een origineel nummer, dat enkele luisterbeurten vergt om het
goed te vinden. De rest van de nummers
zijn gewoon goede neoprog, maar meer valt er niet over te vertellen. Ze
lijken een beetje teveel op elkaar. De bonustrack (bonus? Is de CD
verkrijgbaar zonder dit nummer?) is een radio-edit van het nummer “Two In
One” dat reeds in lange versie op de CD staat. Ook jammer dat hun
teksten niet bij de CD te vinden zijn, wel de opmerking dat je ze kunt
terugvinden op Internet op hun site www.sinisterstreet.com
. Daar vind je inderdaad de teksten terug, maar zonder kopiëren en plakken,
krijg je ze niet afgeprint. Bespreking: Danny 'Camil' Focke |
||||||
