KELLY SIMONZ: Silent scream

	Muzikanten: Kelly Simonz : all vocals and instruments
Releasedatum : 2002 Label : Lion Music Catalogusnr : LMC2207 2 Totale speelduur : 1u 5m 3s	Website: www.lionmusic.com www.kellysimonz.com Contact:
Tracklijst: Silent scream (5’24’’), Time (5’14’’), One and only love (1’58’’), Girl…I give my life for you (4’48’’), Angel eyes (5’46’’), Fly away (4’31’’), Paradise lost (9’02’’), Forever (4’37’’), Lies (1’36’’), Tears in your eyes (5’51’’), Aftermath (5’25’’), Blue Monday (6’06’’), Without you (4’45’’)

Reeds op 14-jarige leeftijd was Kelly Simonz zo in de ban van gitaristen als Akira Takasaki van Loudness en Yngwie Malmsteen dat hij na intensieve oefening een coverband oprichtte in zijn thuisland Japan. Dat we hier met een doordouwer te maken hebben bewijst dat hij 3 jaar later het voorprogramma mag verzorgen van zijn helden Loudness. Hij volgde G.I.T. studies in de Verenigde Staten en zocht zijn weg daar als sessie muzikant. Door zijn hoog technisch niveau kon hij altijd wel ergens terecht, maar … home is where the heart is en in 1994 keert hij terug naar Japan en besloot een solo carrière te beginnen. Deze wierp alras vruchten af in Japan en dat leidde tot de release van ‘Silent scream’ door Roadrunner Japan in 1999. Pas daarna vormt hij een echte band met bassist Keisuke Nishimoto en drummer Tetsuya Hoshiyama. En nu is ‘Silent scream’ ook hier verkrijgbaar dankzij Lion Music.

Dankzij het sessiewerk kan Kelly overweg met heel wat stijlen en instrumenten zodat het een erg gevarieerde CD geworden is. Vrees geen flitsende CD van een opgewonden snarenplukker maar zijn virtuoos spel staat in dienst van de composities, waar geregeld piano en zang de boventoon voeren. Kelly zelf zingt met een ietwat nasale stem en verder is het duidelijk een Malmsteen adept, dit komt in bijna ieder nummer tot uiting.

Het tempo van de CD ligt ook eerder laag want er staan heel wat slows op. ‘One and only love’ is bijna a capella gezongen en het piano gerichte ‘Girl…I give my life for you’ kon evenzeer van Bryan Adams zijn, een invloed die ook in mid-tempo songs als ‘Forever’ en ‘Tears in your eyes’ danig aanwezig is. Verder zit er wel wat meer pit in uptempo Malmsteen composities als ‘Angel eyes’ en het beukende ‘Aftermath’ waarin Kelly’s vingers in volle snelheid over de snaren vliegen. Slechts 2 instrumentaaltjes treffen we aan en dat is de akoestische vingeroefening ‘Lies’ en het mooie bluesy ‘Blue Monday’.

Twee songs trokken mijn speciale aandacht en dienen een aparte vermelding. ‘Time’ zet in met etnische drums en swingt even later de pan uit met blazers. Ik zou het omschrijven als ’n lichte soulinvloed à la Wild Cherry (Play that funky music wild).

En mijn ongetwijfelde favoriet van heel de CD is het lange ‘Paradise lost’, dat van start gaat met piano en een sterke riff die me erg aan ‘Kashmir’ van Led Zeppelin doet denken, maar later tot een erg mooie, gevoelige track uitgroeit. Fijn gitaarwerk en de logge riff overheersen, er is een klassiek barokstukje als intermezzo waarna het oorspronkelijke thema hervat wordt met de bekende riff en een lange, galmende gitaarsolo. De sterkste compositie !

‘Silent scream’ is dus met zorg opgebouwd door een virtuoos gitarist. Mijn enige bemerking is dat het wel erg Amerikaans klinkt en de productie soms te gladjes is, dit valt onder de noemer American FM; maar dit euvel kan allicht verholpen worden als Kelly zijn nieuwe bandleden een wat ruwere inbreng toelaat.

Bespreking: Vera "Gothica"