Tijdens
Pendragon’s tournee van vorig jaar (2001) werd een opname gemaakt voor de
Poolse Radio (3) (daar hoor je tenminste nog prog op de radio !), wat
uiteindelijk in deze cd resulteerde. Het betreft hier een (semi)akoestische
set met 3 leden van de groep. Peter Gee, Nick Barrett en Clive Nolan zetten
hun beste beentje voor om deze “uitdaging” tot een goed eind te brengen.
Drummer Fudge Smith was de grote afwezige tijdens deze sessies. In hoofdzaak worden
hier akoestische instrumenten gebruikt en wordt dus aan de titel geen
afbreuk gedaan. Toch kan ik hier en daar enkele elektrisch vervormde gitaren
en synthgeluiden onderscheiden. Maar welk akoestisch album is volledig
akoestisch ? Soms hoor je wat strijkers en een orgel, maar meestal houdt
Clive het sober met enkel piano als begeleidingsinstrument. “And we’ll go
hunting deer” uit het album “The world” wordt als openener geserveerd.
Dit nummer wordt uitsluitend met akoestische gitaren gespeeld. Op “Fallen dreams
and angels” uit de gelijknamige EP hoor je voor het eerst de toetsen
(strings) van Clive zacht op de achtergrond. Bijzonder mooi zijn de
akoestische gitaarsolo’s. Het album “Not of
this world” is hier vertegenwoordigd met twee nummers : “ A man of
nomadic traits” en “World’s end” met weerom Clive achter het
klavier. De nummers klinken
in deze uitgeklede versies uitstekend, hoewel ze op de originele cd’s toch
duidelijk meer gitaar-georiënteerd waren. Met “The
voyager” uit het album “The world” maakt Pendragon duidelijk dat
“The world” waarschijnlijk tot één van de beste cd’s uit hun
geschiedenis behoort. Het nummer staat als een huis en boet hier in de
akoestische versie niets in tegenover het veel bombastischer origineel. Ook
de licht elektrisch vervormde akoestische gitaarsolo klinkt fantastisch. Uit het album
“Jewel” wordt het wondermooie “Alaska” gebracht met dito gitaarsolo. “The masquerade overture” mocht natuurlijk niet ontbreken in deze bloemlezing uit het repertoire van Pendragon en dit met het nummer “ The pursuit of excellence”, een song die zich sowieso bij uitstek leent voor een akoestische versie. “2 AM” uit
“Kowtow” wordt bijna volledig gedragen door het pianospel van Clive
Nolan. “Dark summer
day’s” uit “The rest of Pendragon” boeit minder, op de
gitaarsolo’s na. “Acoustically
Challenged” wordt afgesloten met “Unspoken words” uit Peter Gee’s
heruitgebrachte solo-album. Dit is het enige nummer dat mij totaal onbekend
was. Het is een heel ingetogen nummer met zeer knappe gitaarstukken; echt
een meesterwerk. De teksten van alle
nummers vind je terug in het bijhorend boekje van deze zeer mooi verzorgde
digipack. De cd bevat tevens nog een multimedia-gedeelte met o.a. foto’s,
tour data, een interview met Nick Barrett en meer details over dit optreden
voor de Poolse Radio.
Nick Barrett is
gedurende heel het optreden bijzonder goed bij stem (dit in tegenstelling
tot zijn prestaties tijdens meer reguliere concerten), maar waarschijnlijk
komt dit door het meer ingetogen karakter van een akoestisch album.
Bespreking: Jany |
||||||
