MOHODISCO: Kaloomith

Cover Musicians
MOHODISCO: Kaloomith Bruce White: guitar, synthesizer, bass

Harry DeCourcy, David Cook, Adam Stockton, Holmes, Mark Cobb, Jim Wert, Tim Egan, Andrew Stoeckley, Mike Fiorentino, Scott Edwards, Brad Wegner, Kate Jenkins, Brian Leonard

Release Label Cat. N° Playing Time Rating
2002 own release - 43'02" 7/10
Website Contact Style
www.mohodisco.com mohodisco@hotmail.com ambient progressive rock
Review by
Walter Haentjens

Zelfs na 6 à 7 luisterbeurten weet ik nog steeds niet wat ik van deze “Kaloomith“ moet denken.  Mohodisco is Bruce White, een multi-instrumentalist uit San Fransisco die ook alle schrijf-en produceerwerk voor zijn rekening neemt.  Hij schreef dit album bij elkaar en kreeg voor de uitvoering de hulp van zo’n 14 vrienden/muzikanten.  Het is een mengeling geworden van jazz-fusion, elektronisch/kosmische pop, instrumentale experimenten en een wolkje progressieve rock.  De verschillende stijlen die te horen zijn op deze CD worden mede veroorzaakt door de diversiteit van de artiesten.  Het is een heterogeen geheel geworden en als totaalproject  moeilijk te bevatten, maar de tracks op zich zijn best wel beluisterbaar (maar dan liefst met een uur tussenpauze).

De opener “Praxis” creëert een jazz-disco-rock achtige atmosfeer in een monotoon ritme, terwijl “Our paths are sonic waves” me van ver doet denken aan “Spin” van de Nederlandse band Spin (alleen klonk het daar beter).  Wel leuk zijn de vintage-synth geluiden die af en toe opduiken.  Maar ook hier gaat het meer om sfeerschepping dan om een echte song.

“Gravity” start in een puur kosmische stijl (de vroege Tangerine Dreamperiode) met een ritmische synth-sequense en krijgt verderop versterking van de drums.

Misschien is het zo bedoeld, maar zowel bij dit nummer als bij “Remote viewer” verslapt steeds opnieuw mijn aandacht en krijg ik beelden van SF-achtige toestanden, zoals fabrieken waar iedereen monotoon tegen een bepaald tempo werkt, als automaten.  “Dig It” van Klaus Schulze, waar deze tracks wat aan doen denken, had voor mij een gelijkaardig effect.

“Soft and sharp” situeert zich nog meer in het experimenteel kosmische gebied.  Dan toch liever “The Source” waarin de rockgitaar en rocksynth de klankkleur bepalen.  Een klankkleur die evolueert van kosmische- naar jazz- en funkrock.

Experimenten en variaties troef in “Mystery falls”, met ook weer overwegend het monotone roadmovie-disco-ritme.  Je waant je in de wagen op een Amerikaanse autostrade waarbij je kilometers verslindt, het landschap langzaam voorbijglijdt en de witte strepen het ritme aangeven. 

Het begin en het einde van “Kaloomith” zijn atmosferisch, het middengedeelte is op bas, drum en synt-gebaseerd.

Het wolkje progressieve rock is ver te zoeken, maar dat pretendeerde Bruce ook niet.  Het totaal is, zoals in de inleiding gezegd een sfeerscheppend experiment. Of de juiste sfeer gecreëerd werd laat ik aan de luisteraar over.

Tracklist
Praxis
-
Our Paths are Sonic Waves
- Gravity
-
Remote Viewer
- Soft and Sharp
-
The Source
- Mystery Falls
- Kaloomith

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 01 september 2004 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.