Frankrijk begint stilaan één van de toonaangevende landen te worden in de progressieve rock in al zijn facetten. Local 7 is een duo uit Grenoble, bestaande uit een gitarist en een drummer, dat met ‘Substrat’ een zeer degelijk jazz-rock album aflevert. De gitarist Patrick Andrieu (bijgenaamd Bobo..jawel) heeft zelf ook keyboards en bas gespeeld op deze cd, alhoewel ze ondertussen wel een bassist en een klavierspeler hebben gevonden. Deze groep (nou ja) pakt uit met originele en stevige jazz-rock met zeer veel invloeden: Brand X, Gentle Giant, Yes maar vooral ook Al Dimeola passeren hier de revue. De vele ritme-veranderingen afgewisseld met melodieuze passages maken deze muziek zeker de moeite waard, alhoewel de pure prog-fanaat toch bij een eerste beluistering enige reserve zal hebben. In totaal zijn er 8 instrumentale nummers tussen 4 en 8 minuten. Het eerste nummer ‘Plasmodium Falciparum’ heeft een erg neo-progressief karakter en vertoont gelijkenissen met Pendragon en IQ, maar toch doordrenkt met jazzy passages. De titel van dit nummer verwijst naar een chromosoom, blijkbaar hebben we hier te maken met intellectuelen, getuige ook de verwijzing naar Victor Hugo: ‘Qui oserait prétendre que le parfum de l’aubépine est indifférent aux constellations…’ De muziek is vrij complex te noemen en mist zodoende eigenlijk ‘catchy’ refreinen, maar dat deze muzikanten briljant zijn, dat staat als een paal boven water. Ook de andere nummers op het album zijn zeer sterk gitaar-gericht en verwijzingen naar Steve Vai en Joe Satriani blijven dan ook niet uit. ‘Un Lapin sur le Bateau’ heeft dan weer een hoog Al Dimeola-gehalte met veel tempo-wisselingen. De afsluiter ‘La Chapelle’ bevat genoeg prog-elementen om als progger toch een goed gevoel over te houden aan dit album. Naast de nu reeds aanwezige zeer dynamische drummer hoop ik bij een volgende release wat meer keyboards te ontdekken. Een sterk debuut! Bespreking: Claude "Clayreon" Bosschem |
