LA TULIPE NOIRE: Faded leaves

Cover	Release	Style
	2002-05	symphonic rock
	Label
	musea
	Website
	www.latulipenoire.gr
	Contact

	Playing Time	Cat. N°
	68:25	99702
	Review by / Translated by	Rating
	Danny	8/10
english	Review
De geschiedenis herhaalt zich. Toen Marillion begon werden ze ervan beschuldigd een Genesis kloon te zijn. Voor sommige critici hebben ze zelfs, zolang Fish zong, nooit dat imago verloren. Nu wordt La Tulipe Noire als een Marillion kloon beschouwd. Wie wil de eerste La Tulipe Noire kloon zijn ? Ik moet toegeven dat hun vorig album “Shattered Image” wel veel op Marillion leek. Dit kwam zeker niet door de zang, want La Tulipe Noire heeft een zangeres en haar stem lijkt helemaal niet op die van Fish. De gitaren hebben wel een Rothery klank, maar dat is ook geen misdaad, of wel? Ook de stijl van de toetsen is een beetje zoals die van Mark Kelly. Op “Shattered Image” maakten ze de fout een aantal nummers te spelen die enorm goed op nummers van Marillion uit de Jester periode leken. Hun wacht dus de moeilijke taak om ons die vergelijking te laten vergeten. Persoonlijk heb ik geen probleem met een groep die klinkt als Marillion, want Marillion zelf klinkt niet eens meer als het oudere Marillion. De nieuwe CD “Faded Leaves” bevat geen kopies van Marillion nummers. Ze hebben duidelijk aan hun eigen identiteit gewerkt. Het proberen van een eigen sound te vinden ging wel ten koste van variatie in hun nummers. Een aantal songs lijken dezelfde melodielijnen en akkoorden te bevatten. Een groot aantal nummers begint ook op dezelfde manier. Het is pas na een aantal beluisteringen dat ik het verschil leerde kennen. De eerste drie nummers, bijvoorbeeld, lijken zeer goed op mekaar. De vraag is natuurlijk, wat je liefst hebt. Een groep die een kloon is van een bekende groep met veel variatie of een groep met originele nummers maar met minder variatie. Ik denk dat het een noodzakelijke stap in hun evolutie is. ”Lost Souls Ballad” is een zeer sterk nummer, met een zeer goede melodielijn, die je niet gemakkelijk vergeet. Na de drie eerste nummers gaat de kwaliteit van de muziek duidelijk de hoogte in. Misschien is de keuze van de volgorde van de nummers op de CD niet zo geslaagd. “A Beggar’s Tale” heeft veel ritme en heeft zeker hitpotentieel. “Le Fond Du Ciel” is ook een zeer progressief nummer met veel solos, ritmeveranderingen en een prachtig verhaal over oorlog en Kaïn en Abel. Ik las op de site van de groep dat de meeste teksten over eenzaamheid en gevoelens die daaruit voortkomen gaan. ”Wanderer” , samen met “A Memory Picture” en “Lost Souls Ballad” zijn de beste nummers van “Faded Leaves”. “Wanderer” heeft een mooi vertellend stukje, gevolgd door een prachtige keyboardsolo en een lange gitaarsolo (met een Gilmour klank). “A Memory Picture” is een vlugger nummer met een zeer “catchy” zanglijn en enkele mooie solos. In het midden van het nummer komt er een mooi, kalm stringintermezzo. In dit nummer bewijst Ima dat ze veel meer kan met haar stem dan wat ze tot hiertoe op de CD bracht. Ze heeft een prachtige stem maar er zit meer in. Besluit Een zeer goede prog CD van een groep die nog groeit en op zoek is naar zijn eigen klank. De groep vormt een betere eenheid dan op hun vorig werk. Ze hebben zeker een grote stap in de goede richting gezet. Of om het met de woorden van Musea op hun site te zeggen: “Pluk deze zeldzame bloem zo snel als je kan. Ze zal op een leuke manier je geheime tuin gewijd aan progressieve rock verlichten…”
Musicians
Ima: Vocals Alix: Keyboards S. Kontakis: Guitars Hyde: Bass Nick Kassavetis: Drums
Tracklist
Silence 7’29 Castle On The Sand 8’27 Winter In Your Heart 8’19 Lost Souls Ballad 5’39 Carnival In Venice 7’49 A Beggar’s Tale 4’15 Le Fond Du Ciel 8’13 Wanderer 9’05 A Memory Picture 8’42
Discography
In The Gates Of Dream (1997) Shattered Image (2000) Faded Leaves (2002) Nostimon Hemar (2006)


Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium