“Daar is’m, daar is’m” is een kreet die de
Belgische voetbalcommentator Rick De Saedeleer onsterfelijk gemaakt heeft.
Met mij zal het zo een vaart niet lopen, maar toch kon ik een gelijkaardige
uitbarsting van vreugde niet onderdrukken toen ik, na lang wachten,
eindelijk trotse bezitter van ‘The Last Encore’ van Kayak werd. En
meteen was mijn Kayak-collectie compleet… En zie, ook na 26 jaar blijven de composities van
Scherpenzeel & Koopman fris klinken. Ik heb eerder al gesteld dat tijd
geen vat krijgt op de compositorische kwaliteiten van dit duo en ‘The Last
Encore’ vormt het zoveelste bewijs hiervan. Misschien komt dit door de
meer klassieke manier van liedjesschrijven, want melodie, harmonie en
structurele helderheid zijn altijd al kenmerkend geweest voor nagenoeg alle
Kayak-composities. Het zijn kwaliteiten die de dag van vandaag blijkbaar
geen kat meer interesseren, maar voor mijn part mogen ze in ere hersteld
worden. Vandaag nog… Geniet
(niet met mate maar met volle teugen) van ‘Back to the front’,
‘Nothingness’, ‘The last encore’, ‘Still my heart cries for
you’, ‘Relics from a distant age’ en ‘Evocation’ en lach ook even
met het guitige ‘Love me tonight/Get on board’. Stuk voor stuk
korte songs (waarom een epic van 20 minuten schrijven, als je alles in een
song van pakweg 4 minuten kunt comprimeren ?) die zoveel luisterplezier
verschaffen (en dat blijven doen…) dat de zomer wel eeuwig lijkt te duren.
Het mag buiten ‘ouwe wijven’ regenen, maar binnen schijnt de zon. Bespreking: Piet "Neal" Michem |
||||||
