BOB KATSIONIS: Turn of my century

	Muzikanten: Bob Katsionis : all keyboards, 7 string guitars Jimmy B. : 5 string bass
Uitgebracht: 2002 Label : Lion Music Catalogusnr : LMC 2215 2 Totale speelduur: 58’06’’	Website: www.lionmusic.com Contact: bobkatsionis@hotmail.com
Tracklijst: Turn of my century (3’02’’), Planetarium (4’32’’), Cosmic (3’51’’), Omega (3’42’’), Windows to the world (4’11’’), My strange girl (4’31’’), Forbidden erotica (2’08’’), Song of the east (3’23’’), Exploration (3’49’’), Enhanced fear (4’05’’), Automatic world science (3’28’’), Face the undead (2’47’’), Sapphire (1’53’’), Enemy’s adagio (2’49’’), Flight of the pink dragon (3’20’’), Cold pale skin (3’37’’), Scary groovie (2’58’’)

Deze keer geen gefreak op gitaar maar ’t zijn de keyboards waarop alle registers open getrokken worden. Bob Katsionis werd geboren in Athene, Griekenland en studeerde er klassiek orgel gedurende 12 jaar. In 1989 raakte hij geïnteresseerd in metal, enkele jaren later ontdekte hij ook groepen als Rush, ELP en Dream Theater. Zijn bio lijkt wel het in kaart brengen van de inmiddels niet te onderschatten Griekse scene. Na verschillende groepjes als Skyward en Retrospect begon zijn ster te rijzen door met Fatal Morgana op te treden op het First Rock of Gods festival in Piraeus in 1996. De man blijkt zelfs al in mijn cd kast te huizen, want hij was de toetsenist van de onvolprezen technische deathband Acid Death met wie hij 2 CD’s maakte en toerde van 1998 tot 2001. (oa met de andere uitstekende Griekse band Rotting Christ).

Intussen werkte hij aan een meer progressief getint project Imaginery (CD ‘Oceans divine’) Ook in 2001 kreeg hij de kans om op te treden in Wacken Open Air, ditmaal als keyboardist van Nightfall (fantastische gothic death) Vervolgens trok hij naar Finland om samen met Lars Eric Mattson deze eerste echte solo CD op te nemen die ons een overzicht geeft van alle melodietjes die al zo lang door zijn hoofd spookten.

Het is een drukke plaat geworden waarbij je een handleiding nodig hebt want de noten vliegen in hels tempo om je hoofd, zowel keyboards als gitaar, met slechts enkele rustpunten. Enkel aan te raden voor mede muzikanten, was mijn eerste indruk maar we krijgen een uitgebreide toelichting in het CD boekje bij elk nummer, zodat het overdadig toetsenwerk toch een beetje te vatten is. Al vervallen deze toelichtingen zelf soms ook wel in zuiver muzikanten jargon.

Maar liefst 17 nummers, kort van stof, maar volgepropt met gevechten tussen gitaarriffs en keyboards waarbij de volgende nummers er uit schieten :

Het eerste nr en de titelsong is het laatst toegevoegd aan de CD omdat Bob niet kon kiezen welke song hij eerst ging zetten. Het is een druk stukje muziek waarbij hij de keyboards aanzette en zelf afreageerde op de gitaar.

‘Cosmic’ is een beetje slepender, herbergt in den beginne zelfs de structuur van zijn death verleden en is ontstaan door in een heldere nacht naar het oneindige heelal te turen. Mooie gitaarsolo !

Invloeden van Rush en Dream Theater zijn overvloedig aanwezig, zo geeft hij zelf toe in ‘Windows to the world’ dat een ambitieuze track is met enig melancholische inslag.

De Dream Theater invloeden komen oa tot uiting in ‘My strange girl’ Het is een mooie melodie en naar het einde toe horen we een gesproken stukje tekst uit de film ‘The full monty’. ‘Forbidden erotica’ is, zoals de titel al suggereert, een zwoel sferisch stukje. ‘Song of the east’ spreekt voor zichzelf : een jammerende arabier in topvorm wordt de mond gesnoerd door heavy riffs terwijl het oosterse sfeertje wel latent aanwezig blijft. Ook in ‘Cold pale skin’ wordt enige gas teruggenomen, maar dat is dan ook door the mighty Pink Floyd geïnspireerd.

Samenvattend kan ik stellen dat we een technische supernova ondergaan, vol vuurwerk. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik niet zo tuk ben op instrumentale CD’s. Het moet al bijzonder zijn of na drie nummers ga ik me ergeren aan het ‘ik kan het, ma’ syndroom. Zelfs elpees van vroegere goden als Steve Vai, Vinnie Moore en ja, Joe Satriani staan gelaten stof te happen in mijn platenkast. Voor mij persoonlijk is dit allemaal te klinisch en technisch, maar wie ben ik, voor de liefhebbers die juist uit de bol gaan van dit instrumentale kunnen, is dit geen misse aankoop.

Bespreking: Vera "Gothica"