Dit is een EP voor de fans ter gelegenheid van hun 12 ½ jarig-jubileum. Deze EP bevat drie nummers die niet echt pasten op hun te verschijnen nieuwe CD.
Zoals Anneke (zang) en Hans (drums) in hun interview beweerden: “Een groep die zich niet ontwikkelt en die niet naar iets nieuws zoekt, leeft niet”. Dit zal zeker The Gathering niet overkomen. Wat een verandering ten opzichte van hun vroeger materiaal en wat een ontwikkeling(lees vooruitgang).
Ik wist niet dat er nog een donkerder schakering van donker bestond dan “geen licht”, maar na het beluisteren van deze EP, weet ik dat het bestaat, namelijk ‘zwart licht’.(black light). En ik bedoel daar helemaal niets negatiefs mee, integendeel, het is een meesterwerk. Vooral het eerste nummer, “The Black Light District”.
Het begint met een lange piano intro, die eerst te lang lijkt, maar eens je het nummer kent, begrijp je dat het noodzakelijk is om de sfeer op te bouwen. Als de drum invalt, versnelt de piano, maar het donkere gevoel blijft hetzelfde. Van tussen deze geluiden, komt plots de stem van Sarah Jezebel Deva. Zij deed al achtergrondzang bij Therion en ze zong ook al bij Cradle Of Filth. Ze gebruikt hier haar operastem niet, maar ze spreekt alleen maar, met een mooie stem en een zeer mooi engels accent. Terwijl ze spreekt, komt Anneke erbij, een soort van canon tussen gesproken en gezongen tekst. Daarna volgt er zowaar een gitaarsolo, maar het is niet echt een gitaarsolo maar een extra bouwsteen voor die donkere omgeving. De volgende paar minuten bestaan uit een harde herrie, met ruwe randen, een klank die ik niet gewoon ben van The Gathering, maar die zeer goed past in het nummer. Na 12 minuten, komen ze aan een stuk dat je het refrein kunt noemen. Anneke zingt “It clogs my throat”, “I am speechless”. Dat zijn ongeveer de gevoelens die ik ook krijg na het beluisteren van dit nummer. Het nummer eindigt met een pianostukje zoals in de intro.
“Debris” is een kort maar hevig nummer. Opnieuw klinken ze harder dan vroeger, misschien is volwassener het juiste woord. Dit nummer bevat een “catchy” refrein, met hit potentieel, indien het maar voldoende airplay kreeg.
“Broken Glass” is een piano versie van een nummer dat op de volgende CD zal verschijnen. (januari 2003) Als die een voorbode is van de nieuwe CD dan klinkt dat zeker veelbelovend. Anneke zingt op haar best (ik hoorde ze nog nooit zo hoog zingen) en het nummer is van hoge kwaliteit.
Er is ook nog een CD-ROM gedeelte met clips van de opnames van de EP en een video rockumentaire.
Maar het belangrijkste blijft de muziek natuurlijk. Het enige negatieve dat ik kan bovenhalen is, dat de muziek niet echt prog is, maar wie stoort zich hieraan? De meeste progmuziek liefhebbers houden van The Gathering. En welk label je er ook op kleeft, het doet er niet toe, als je er maar van houd, en van deze zal je zeker houden.

Bespreking: Danny 'Camil' Focke

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 30 maart 2003 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.