Aaron English : vocals, piano, harpsichord, mbira, percussion
Patrick Strole : guitars, hurdy-gurdy, bouzouki, percussion
Meredith Yayanos : violin, vocals
Miguel Mateus : bass
Don Gunn : drums, percussion
+ lots of guest musicians

Uitstekend debuut van deze in Seattle gestationeerde singer-songwriter. Het dateert weliswaar van 2002, maar vond pas recent zijn weg naar de prog-nose brievenbus. Beter laat dan nooit en dus geven we deze begenadigde muzikant met plezier de nodige aandacht.

Een vergelijking met het werk van Peter Gabriel dringt zich al vrij snel op, maar het mag meteen duidelijk zijn dat Aaron English zich vooral met het schrijven van popsongs bezighoudt. Twee zaken vallen dadelijk op : de sterk op piano geënte songs (een beetje à la Marc Cohn) en het ruim aangewende instrumentarium, gaande van etnische percussie over een didgeridoe, hurdy-gurdy, boezoeki tot de flamenco gitaar of een accordeon . Dit is eigenlijk een popvariant van de intussen sterk ingeburgerde wereldmuziek en Aaron English verweeft heel wat van de vertrouwde thema’s/instrumenten in zijn prima in het gehoor liggende songs. Deze etnische popmuziek is met andere woorden een smeltkroes van invloeden, die een zeer verfrissende uitwerking hebben op de 11 vrij korte nummers. Voeg daar nog het geschraapte stemgeluid van English en het op Manu Katché gelijkende drumwerk van Don Gunn aan toe en je hebt meteen nog een reden (hmm, twee eigenlijk) om aan de muziek van Peter Gabriel te denken. Opener ‘Sea of nectar’ had van de hand van Neal Morse kunnen zijn : een sprankelend, ‘Senor Valasco’-achtig nummer, met doorlopend een machtige slagenregen van Don Gunn als fil rouge doorheen de song. Het broeierige, naar pathos neigende ‘Ghost is broken’ (didgeridoe), het heerlijk nostalgische ‘Flower of Lebanon’ (klavecimbel & viool), het mysterieuze, oriëntaalse ‘Mandeleine’ of het ontwapenend mooie wiegeliedje ‘lullaby’ …. elke song heeft een eigen, rijkgeschakeerde klankkleur en dat is toch geen geringe prestatie van een ‘debutant’.

Fijne zet van een proglabel (Progrock Records) om deze ‘All the waters of this world’ te distribueren. Dit is geen progrock maar fijne etnische popmuziek met progressieve kantjes. Toffe muziek !