|
|
Musicians:
Libor Bartusek
: vocals, lead and acoustic guitars
Jarda Adamek : rhythm and acoustic guitars
Mitrek ‘Rybiz’ Cajka : bass guitar
Radek Slachta : drums and percussion
Add.:
Zuzka Zamazalova : female vocals
Tom Slapota : keyboards, samples, talking
Honza Sniehotta : piano, flutes, didgeridoo
Libor Slachta : acoustic guitar, mandoline
Hannes Polberth : keyboards
|
|
Release
: 2002
Label : Redblack Productions
Catalogue
no : MRB 013
Total
time : 52’36’’
|
Website:
www.redblack.cz
www.endless.webz.cz
Contact:
|
|
8/10
|
Atmospheric
doom metal
|
Het
Tsjechische Endless wist in zijn driejarig bestaan al menig heuglijk feit op
zijn palmares te schrijven :
-
Winnaar
van de Tsjechische Grammy Award 2001 in hard ‘n’ heavy genre
-
Winnaar
van de Tsjechische ‘New Rock Generation’ competitie
-
Supporting
act voor Anathema in CZ en Oostenrijk
Een groep
in het kielzog van het onvolprezen Silent Stream of Godless Elegy dus (de
grondleggers van dit genre in Tsjechië)
In 1999
debuteerden zij met de CD ‘Perihelion’ dat omschreven werd als een
geslaagde outing in het genre van Sentenced en Paradise Lost.
Het is nu
reeds een tijdje geleden dat Endless zijn tweede CD ‘Vital#1’ op de
Tsjechen losliet maar deze zou nu ook in Belgenland te krijgen moeten zijn.
Dus terwijl de herfst de bladeren goudgeel kleurt heb ik nog net de
tijd om een CD te bespreken die mijn zomer prettig inkleurde.
Maar het timbre hoort zeker meer bij de herfst.
Lekker in ’t gehoor liggende doomy melancholie gegoten in een licht
verteerbare vorm, zodat ik de nummers inmiddels volop meezing.
Dit is kosmopolitische muziek die zou kunnen aanslaan bij een groot
publiek, ware het niet dat geen hond het draait.
Zo is de
onuitspreekbare titel van het eerste nummer slechts een knipoog, een
startsein voor een toegankelijk nummer met een aanstekelijk refrein en
verfijnd gitaarwerk, de wortels in eerdere sferische doom en atmosferische
Pink Floyd geluiden. De zware
riffs van ‘Sundown’ roepen aanvankelijk beelden op van Type O’Negative
maar ik meldde al eerder dat dit een bijzonder rondborstige compositie
wordt, enigszins ruw kantje aan, maar met vrouwenstem en akoestische gitaar
de parallel trekkende naar een huidige Lacuna Coil.
Enige meditatieve vorm wordt reeds aangebracht in het derde nummer
‘Where do dreams go when they die ?’ Goeie vraag voor allen van ons.
Een fluitje komt de sfeer versterken. Terwijl dit veeleer neigt naar
post doom tempo rock. Door de
aanbreng van instrumenten als fluit, didgeridoo, mandoline, piano krijgt elk
nummer een persoonlijke touch en uitstraling. Heldere en ruwe zang wisselen
af terwijl tof gitaarwerk prominent aanwezig is in elke song.
‘Fragments’
heeft een duister dark wave sfeertje over zich en spreidt zijn mistige
vleugels uit over de nevelen van ons alledaags bestaan maar kent een
spannende opbouw naar emotionele uitbarstingen.
Prachtig ! De terugkeer naar introspectieve kalmte maakt van deze
compositie een voltreffer om een glas wijn te heffen na een harde werkdag en
je getormenteerde brein enige rust te gunnen.
Ik wil er de nadruk op leggen dat ik dit geen metal CD vind, daarvoor
zijn er te veel atmosferische fragmenten. Neem het chaotische gesprek dat
‘Dune’ inleidt, wat volgt is gewoon een sterke rock compositie met
zwevende gitaarklanken. In het
titelnummer weerklinkt de Poolse gedrevenheid van Sirrah in de beginperiode
!!! Fantastisch !
Duik in
de instrumentale pracht van ‘Our friends’ dat knipoogt naar de
zwartgallige kunst van the Cure en Joy Division.
Ik sta steeds in bewondering dat er bij ware muziekliefhebbers geen
grenzen zijn maar al de mooie ideeën gebundeld worden tot een nieuwe variëteit.
Tijdens deze CD denkt men meermaals zoveel herkenning te ervaren maar
toch kan je nergens Endless betrappen op enige gezichtsloosheid.
Voilà ! History : veelbelovende gitaarklanken tegen een basmuur
kruipen naar omhoog; luchtig leven ingeblazen door een verscheiden
instrumentarium, dat een oosterse sfeer creëert. Die sfeer buigt plots om :
ruwe zang en dubbele bass drum. Een
hoogtepunt aan invloeden sterk vervolgend in een spetterende wah wah solo.
Dit is 1 van mijn favoriete songs op de CD deels door zijn
veerkrachtig karakter, deels door zijn stuwende chaos die een verslavend
effect heeft en een zeker jaren zeventig tintje met een bluesy intermezzo en
instrumentaal outro.
En
dan is er het intro van ‘Pilgrim’ dat me Antimatter en Anathema
kippenvel bezorgt in het intro,
akoestische gitaar die uitmondt in slepende refreinen en toegankelijke
gitaarriffs. Er wordt afgesloten met het folky, licht megalomane ‘In your
palms’ waar de fluitjes en kosmische fluisteringen ons in mysterie
onderdompelen en echoes van gebeden leiden naar een beheerste uitbarsting.
Net als het onlangs beschreven ‘Rapture’ is dit een doom CD waarvan er
in deze dagen te weinig gemaakt worden.
Zeker de aanschaf waard !!!
Bespreking :
Vera "Gothica"
|
Tracklist:
-
Xea-tuath-eo
(5’23’’)
-
Sundown
(4’23’’)
-
Where
do dreams go when they die ? (4’31’’)
-
Fragments
(5’26’’)
-
Dune
(5’27’’)
-
Vital
#1 (4’57’’)
-
Our
friends (4’25’’)
-
History
(7’26’’)
-
Pilgrim
(4’48’’)
-
In
your palms (5’51’’)
|
|