AmAndA: Qui est Amanda ?

	Muzikanten: Thibaut de Halleux: zang Mik3: zang en keyboards Saaam: gitaar Greg: drum.
Released : mei 2002 Label: Polypheme Totale speelduur : 56'53''	Website: www.sinisterstreet.com Contact: MICHPROG, Rue Hollebeek 374 - 1630 Linkebeek Tel: 0475 / 834 069 of per E-mail michel.andries@pandora.be
Tracklijst: Intro 0’09 - Le Faux Eveil 5’07 - Welcome… 3’52 - Qui Est Amanda? 4’31 - Les Ailes Du Désir 3’01 - Falaises 21’44 - Gloria Victis! 5’43 - La Fin d’Une Histoire 3’59 - Demain 6’40 - Final 2’03

Eindelijk nog eens een groep van eigen bodem. Als er zo’n groep opstaat, dan moeten we die koesteren, op voorwaarde dat de groep goed is natuurlijk. En AmAndA is goed, maar niet altijd volledig in ons genre. Soms klinken ze als Jean Jacques Goldman (Frans chanson dus), soms klinkt de zanger als Klaus Nomi (een mannelijke zeer hoge operastem), af en toe gebruiken ze een koor (soms inclusief met latijnse teksten) en soms zijn ze heel symfonisch (en dat is weer goed voor ons). Zeker de zanger verdient hier een pluim met zijn prachtige stem, zowel als hij gewoon of heel hoog zingt.
Dat de groep goede kwaliteit levert staat vast. Dat ik ze soms negatief bekritiseer is vooral te wijten aan het feit dat ze niet altijd progressieve rock spelen. Iemand die graag Franse chansons hoort, zal dat onderdeel weer goed vinden, enzoverder.

Het nummer “Le Faux Eveil” begint met een synthmelodie en het kraken van een LP. Dit is één van de nummers die begint als een JJ Goldman nummer, overgaat in Klaus Nomi en dan eindigt met een kerkkoor. (opgenomen in een kerk in Linkebeek en in Quevaucamps).
“Welcome” is een “chanson” met een krachtige gitaarsolo. Beter dan het eerste nummer, maar nog te pop voor de progliefhebber.
“Qui Est Amanda?” is een vraag die wij ons ook stellen, maar dit nummer brengt alleen maar meer vragen. Het nummer heeft een sterke, mysterieuze opbouw, met een mooi synthesiserstukje.
“Les Ailes Du Désir” heeft een aantal mooie ritmeveranderingen. Met een ritme van 4/4 heeft men toch de indruk dat er een walsje gespeeld wordt.
“Falaises” is met zijn 21 minuten, het meesterwerk van de CD. Het nummer bevat alles wat een symfonisch nummer nodig heeft. Het begint traag met een Fender Rhodesklank, daarna komt er een ritmeversnelling met een bombastisch koor- en synthesiserstuk. Na een achttal minuten start de piano met een nieuwe melodie, waarop de zang een catchy refrein start. Het stuk “adieu les falaises” is dan weer even te poppy. Daarna volgt voor de symfonische rockfan weer een bombastisch stuk gevolgd door een accordeon met een wals later aangevuld met een zanglijn. De wals gaat verder met een stringklank, wordt aangevuld met een synthsolo en een gitaarsolo, wat een prachtig symfogedeelte oplevert. Het nummer eindigt met een koor. Na dit nummer ben ik zeker dat deze groep later nog prachtig materiaal kan uitbrengen als ze voor de progressieve weg kiezen.
“Gloria Victis” is een nummer met koorzang in het latijn. Een mooie gitaarsolo en een simpel orgelmelodietje maken dat dit een goed nummer is, maar het wordt te lang herhaald.
“La fin d’une histoire” heeft een prachtig begin met zo’n “haren ten bergen rijzende” gitaarsolo en synth. Het bevat een mooie melodielijn met zeer goede zang.
“Demain” is een rocknummer met komische momenten, veel overgangen tussen opera en gewone stem (zelfs midden in een zin) en veel variatie.
“Final” begint met een stukje uit de film “Les Yeux Sans Visage” van Georges Franju met daarna de herhaling van het synthstukje uit “Qui Est Amanda”.
Deze groep heeft zeker potentieel. Ik hoop dat ze na deze demo, die verschijnt in een oplage van 500 genummerde exemplaren, de weg van de symfo blijven volgen en niet die andere richting kiezen. (waar ze evenwel ook goed in zijn)
Ik ben benieuwd om ze eens live te horen en dat kan op 5 oktober in Linkebeek. (Jeugdhuis Peter Pan – Hoeve Holleken, Hollebeekstraat 212, Linkebeek)

Bespreking: Danny 'Camil' Focke