|
Cyril Achard is een vrij bekend
muzikant van Franse origine. In 2001 beschreef ik zijn CD ‘…in
inconstancia constans’ die bol stond van de complexe
gitaaruitspattingen. Nu is zijn CD uit 1996 heruitgegeven door Lion
Music met 3 extra nummers. Het concept is hetzelfde : instrumentale
muziek met jazzy inslag, soms een compositie waar de gevoelige snaar
geraakt wordt en vooral veel tempo wisselingen. Inmiddels hoort
Cyril ook tot de formatie Taboo voodoo met Mike Terrana.
In de jaren ’80 kocht ik elpees van
Vinnie Moore, Joe Satriani en Tony McAlpine, gedreven door hun
kunnen en/of reputatie. Ze zijn niet dikwijls gedraaid, want buiten
het meesterwerk ‘Flying in a blue dream’ (Joe Satriani) waar dan ook
toevallig in gezongen wordt, verslapte mijn aandacht na een vijftal
nummers en raakte ik geïrriteerd door de notenoverdaad en het
etaleren van technisch kunnen. Gewoon een kwestie van smaak zeker
? Ook hier ben ik door zeldzame fragmenten gecharmeerd maar verder
ontstaat in mij een onweerstaanbare drang tot skippen. Het begint
nog vrij relax met toetsen, maar weldra wordt in vijfde versnelling
een aantal tempo wisselingen erdoor gejaagd zodat ik er duizelig van
word. Beste nummers vind ik ‘Barock’ en het rustpunt ‘Pharaons’.
Met het nummer ‘Naufrage’ draagt ie zijn steentje bij voor de
tribute to Jason Becker.
Vreemd genoeg zijn het de bonus tracks
die me het meest bevallen. ‘Suspicious mind’ heeft een volle,
organische klank en is tenminste niet overgeproduceerd.
‘Celebration’ steunt op de rock traditie en ‘Big deal’ heeft een
gepikte melodie.
Laat
me duidelijk wezen : voor adepten die 50 minuten lang instrumentaal
gekrabbel op de rug willen in een kunstige jazzy sfeer is dit
aangewezen. Verder alleen interessant voor mede-muzikanten. |
