Hmm, zegt de groepsnaam jou iets ? Hadden ze niet evengoed ‘Siberian Khatru’ of ‘Close to the edge’ kunnen heten ? En toch klinkt de derde van het Hongaarse You and I minder Yes dan je zou denken. Met Fanni Völgyessy nog steeds als ‘leading lady’ breekt dit album met de gebruikelijke stelling dat het eerste nummer een ‘killer’ zou moeten zijn. ‘Don’t even fear’ opent met Fanni’s adem die geleidelijk in muziek overgaat. Het nummer klinkt plechtig en atmosferisch tot Karoly Dorogi z’n Rickenbacker onder handen neemt en de muziek richting Solaris afglijdt. Het is niet echt duidelijk of dit een conceptalbum is, omdat een verteller ons op geregelde tijdstippen met onze ‘ware ziel’ probeert te confronteren. ‘Gods of death’ wordt ritmisch bepaald door stevig en precies drumwerk, gelardeerd met mooie synthklanken, terwijl de piano voor kalmere passages zorgt. Het vocale intermezzo en klassieke pianospel geven dit nummer een rijkgeschakeerd karakter. Van afwisseling gesproken ! Om dit album nog magischer te laten klinken, werd geopteerd voor een mix van instrumentaaltjes en ‘a capella’-achtig materiaal. Dit maakt het album alleszins toegankelijker want geef toe : het Hongaars is niet bepaald voor ieders oren bestemd. Wat volgt op ‘Exit’ moet als een ander hoofdstuk beschouwd worden, nl. het Noorden, het Oosten, het Zuiden en het Westen. Het Noorden is eerder vocaal, terwijl het tempo in het Oosten Fanni’s zang tot volgen dwingt ipv te improviseren. Zsolt Kosztyu geeft het nummer een ‘Metheny’-behandeling alvorens een duel met Szabo’s orgel aan te gaan. Het Zuiden klinkt vrij mediterraan door handgeklap en akoestische instrumentatie, wat het nummer trouwens een extra dimensie geeft. Een simpel melodietje vormt het eindpunt van de reis in het Westen. Zelfs met extra toetsen blijft deze song aanmodderen en dat de band beter kan dan dit is duidelijk. ‘Matrix’ is de slotsong en roept herinneringen op aan het Romeinse tijdperk. Een eventuele remake van ‘Spartacus’ zou deze song best kunnen gebruiken.. Conclusie : You and I kan beter ! Het album bevat heel wat goede ideëen van de diverse bandleden maar klinkt daardoor juist als een samenraapsel van overblijvertjes en B-kantjes. Waarom niet gewoon op het Engels overschakelen en de krachten bundelen ? De band heeft het alleszins in zich. Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg Vertaling: Piet Michem |
