Het feit dat het nieuwe album "Magnification" in Europa reeds lang voor de officiële releasedatum in Amerika uit is wijst op een vreemde toestand. Het feit dat onze Amerikaanse vrienden nu tot december moeten wachten lijkt nog meer bizar ! Zou het hier om een weloverwogen marketing zet gaan zodat Yes tijdens de laatste US toernee massa’s ‘special tour samplers’ zou kunnen verkopen ? He is natuurlijk steeds leuk dat je de fans kunt vergasten op iets unieks, iets spiksplinternieuws, iets wat je op dat moment niet in de ‘gewone’ winkel kunt kopen. Jammer genoeg zijn er mensen geweest die meerdere exemplaren van deze 3-track hebben gekocht om deze dan tegen woekerprijzen via ondermeer eBay aan de man/vrouw te brengen. Yes fans die op de één of andere manier niet bij de concerten aanwezig konden zijn werden op die manier hun geld afhandig gemaakt doch waarvoor betaalden zij uiteindelijk een klein fortuin ? Zolang het volledige album niet voor handen is blijft zo’n sampler natuurlijk de enige manier om legitiem twee volledige songs van het nieuwe album in huis te halen alsook een orkestrale versie van ‘Long distance runaround’. Indien mijn informatie correct is dan zou de Japanse versie van "Magnification" hetzelfde nummer als bonustrack bevatten dus als je een Japanse versie van het album hebt besteld dan heb je totaal geen boodschap om deze 3-track in huis te halen. In tegenstelling tot het volledige album lijkt het er sterk op dat deze sampler is uitgebracht op het Yes-label wat volgens mij voor de allereerste keer gebeurt. Als je tijdens de Amerikaanse tournee dit kleinood kocht, kreeg je meteen informatie mee over hoe je via http://www.getmusic.com/track/YES.html aan het nieuwe materiaal kon geraken. Eens je bij CD Getmusic het album in voorbestelling noteerde kreeg je meteen de toegang om alle nummers van het nieuwe album te downloaden. De tien nummers zouden dan 20 dagen na de effectieve aankoop in ‘rook’ opgaan. Het aanbod gold tot 11 september dus lijkt het er sterk op dat de grootste troef van deze sampler is uitgespeeld na 11 september (welke ook de initiële releasedatum was voor Amerika zoals het is vermeld op het hoesje) en zeker eens het volledige album officiëel is uitgebracht. De keuze voor beide "Magnification" nummers hier is perfect gekozen teneinde de luisteraar hongerig te maken naar meer nieuw materiaal. Uiteindelijk is het gros van de Yes concertgangers trouwens een devote Yes fan en is de aankoop van het nieuwe album een reëel feit. Startend met ‘In the presence of’ is dit niet alleen een typisch Yes nummer doch tevens betreft het een lang nummer waarbij het orkest perfect uit de verf komt zodat je meteen verkocht bent wat het nieuwe materiaal betreft. ‘Don’t go’ is compacter, directer en misschien een ietsje meer ‘poppy’. Gefundeerd op een rechtlijnige beat is het vooral de samenzang welke dit nummer in de juiste richting stuwt inclusief het naar de 30-er jaren verwijzend tussenstuk. Het echt unieke op deze plaat komt echter helemaal op het eind met de orkestrale versie van ‘Long distance runaround’. Ingekort tot een goeie 3’50" neemt het orkest een groot deel over van de initiële gitaarpartijen terwijl krachtige blazerpartijen Squire’s zware Rickenbacker ondersteunen. Het klinkt zeker verschillend doch ik ben ervan overtuigd dat Yes fans, die in eerste instantie toch diegenen zijn die zich dit kleinood aanschaffen, liever Steve’s gitaarspel verkiezen boven zijn schaarse inmenging hier. Als een souvenir van deze tournee is deze uitgave wellicht verantwoord doch ik hoop dat iemand tijdens deze tournee de idee krijgt om het ganse gebeuren op te nemen zodat op het einde van de toer misschien een heus live album kan verschijnen. In plaats van slechts drie nummers mogen we dan hopelijk uitzien naar drie volle CD’s ! Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg |
