De fans van Jethro Tull zullen absoluut verheugd zijn met het nieuws dat er een spiksplinternieuwe cd van Tempest verkrijgbaar is, met zoals gewoonlijk heel wat Keltische elementen met de nodige schwung dewelke aangename herinneringen oproepen bij alle Magna Carta artiesten. De voorbije twaalf jaar heeft deze Californische groep niet minder dan negen cd’s op de markt gebracht en stonden zij een duizendtal keer op het podium en dit met kritische toejuichingen over de hele wereld. Een Noorse frontzanger die ook dubbelnek mandoline speelt en een Cubaanse drummer, Tempest versmelt Ierse en Schotse invloeden samen met een Scandinavische toenadering en een Amerikaans professionalisme. Neem nu het geweldige "Dancing girl" met opgedreven vioolpartij. Altijd proberend een perfecte balans te houden tussen folk en traditionele rock & roll is "Balance" inderdaad de ideale titel van het nieuwe Tempest album en het instrumentale "Dance of the sand witches" het ideale voorbeeld hoe Tempestmuziek echt klinkt. Luister gewoon naar dat prachtige gitaarspel dat samensmelt met de viool, voortgestuwd door stevig drumwerk. Pure toverij met een weinig atmosferische Arabische invloed als toetje voor het tempo ! De intro en het gevoel van "Iron lady" geeft even een vintage Rush indruk maar door de samenwerking van Lief Sorbye en Ian Anderson zijn we terug bij start. Er is eveneens een perfecte balans wat "traditionals" aangaat omdat dit album één Iers ("Two sisters"), één Schots ("Captain Ward") en één Noors ("Villemann") nummer telt. Het album is geproduced door Robert Berry die in het verleden reeds samenwerkte met Lief en dit op het "Tribute to Jethro Tull" album "To cry you a song". Op dit album begeleidde Lief, Robert op bodhran tijdens "Minstrel in the gallery". Robert van zijn kant deed een wederdienst door de toetsen te bespelen op Tempest’s versie van "Locomotive breath". Dit alles samen laat ons zien dat Tempest en Berry reeds een lange gezamenlijke samenwerking hebben wat uitermate positief is voor de gemoedstoestand in de studio om een goed album af te leveren. "Old man Flint" klinkt bangelijk goed met alle gepaste ingrediënten om een vragend publiek op z’n wenken te bedienen, maar mijn favoriet is zonder meer het stuwende, snelle "Battle mountain breakdown" dat meer doet denken aan Malmsteen versus Rhapsody dan alles ‘folky’ wat ik ooit in m’n leven hoorde. Het album wordt afgesloten met het folkvuurwerk "Royal oak", een prachtig voorbeeld van hoe de viool perfect past in de genietvolle muziek van Tempest. Ik zou niet durven beweren dat "Balance" het absolute beste album ooit is, want dat zou helemaal niet fair zijn ten opzichte van de andere fantastische albums die reeds werden uitgebracht, maar door samen te werken met Robert Berry en door alles in perspectief te brengen is de groep erin geslaagd om eens te meer een zeer goed album uit te brengen en daardoor zullen zij zeker nieuwe fans interesseren in hun fantastische muziek. Spijtig dat veel van hun oude nummers OOP zijn. Ooit zal Magna Carta misschien overtuigd kunnen worden om een reerelease uit te brengen zodat die mooie oude juweeltjes naast het grote broertje "Balance" kunnen geplaatst worden. Bespreking : John "Bobo" Bollenberg Vertaling : William Beckers |
||||
