Het heeft Nick Barrett en vrienden niet minder dan vijf jaar gekost om een gloednieuw album af te leveren, vol met zoetgevooisde Pendragon hoogtepunten. Misschien is dit deels te verklaren door het groeiende succes van toetsenist Clive Nolan’s groep Arena alsook de huwelijksperikelen van Nick. Wat ook de reden mag zijn, Pendragon neemt de draad waar ze eindigde met het briljante " The Masquerade Overture " in 1996 weer op en ze concentreren zich nog meer op Pink Floyd invloeden dan ooit tevoren. Het album bestaat uit vijf nummers. Drie ervan zijn verhalen die onderverdeeld zijn in verschillende stukken die daarna samengevoegd worden om er één geheel van te maken. De eerste persing bevat ook twee bonustracks, maar meer daarover later. De openingsakkoorden van " If I were the wind " benaderen al zeer sterk Pink Floyd’s " Welcome to the machine " en wanneer de Gilmour-achtige gitaarklanken van Nick samensmelten met het achtergrondkoortje, ……wat moet ik daar nog meer aan toevoegen? Deze zangpartijen lijken wel de "overschotjes" van de "Dark side of the moon" opnames. Wie weet heeft de groep Alan Parsons omgekocht? Wanneer de krachtige ritmes wegebben brengt het solo pianospel van Clive niet alleen de rust terug, maar illustreert het tevens de broze aard van de tekst, wat Nick in staat stelt om zijn zangpartij vanuit een andere hoek te benaderen. Hier neemt hij afscheid van een belangrijk deel van zijn leven om vervolgens dat leven verder te zetten met zijn zoon ‘on new waters we set sail’! Zonder ook nog maar één woord van dit nummer te hebben gehoord beviel de titel mij onmiddellijk. In "Dance of the seven veils" valt Clive zijn keyboards aan alsof zijn leven ervan afhangt terwijl Barrett’s gitaarklanken ietwat oosterse invloeden hebben en Pete Gee’s fretloze bas straalt in al zijn glorie. Vervolgens wordt het tempo sneller wat resulteert in "All over now", een bijna dansbare meezinger, waarna het tempo weer vertraagt en ons voor even bijna terugbrengt naar de oude Genesis. "Not of this world" begint erg levendig en vrolijk met enkele leuke synth-klanken hoffelijk vertaald door Nolan terwijl Nick identiek dezelfde riff herhaalt waardoor je de gitaar en de synthesizer als het ware samen hoort. Laten we hier zeker het stuwende drumwerk van Fudge Smith niet vergeten. Gelukkig voor hem nemen de klassieke strings van Clive de stoom uit dit nummer terug terwijl de vrouwelijke vocals ons nogmaals herinneren aan Liza Strike en vrienden ! En dat is nog niet alles want wanneer "Give it to me" door je luidsprekers knalt geeft Nick het geheel nog maar eens een laagje Gilmour-heerlijkheid mee, ondersteunt door nog maar eens een geweldige fretloze aanval van Peter Gee. "A man of nomadic traits" is een ‘gewoon’ Pendragon nummer met desalniettemin enkele geweldige momenten, maar dit nummer schittert niet zoals de andere diamanten op deze CD. Misschien is het de enige zeldzame zwarte diamant van allemaal ? Met een duurtijd van bijna 18’ toont "Words of end" wat een groots gitarist Nick Barrett wel is. De opbouw van het eerste deel "The lost children" benadert heel sterk het werk van Roger Waters met zijn verhalende tekst en de breekbare arrangementen. Maar dan schakelt Clive over op een snelle synthpartij; terwijl ook het ritme versnelt tot de piano nogmaals de sfeer vertraagd om zo tot een meer plechtig resultaat te komen waarin Nick nogmaals een uitstekende gitaarsolo aflevert, geruggensteund door het Floyd-achtige koortje. In één woord: adembenemend! Pendragon fans die reeds in het bezit zijn van het Metal Mind Productions album "The history 1984 – 2000" zullen ook de bonustracks hebben die hier bijgeleverd worden. Maar ach, wie heeft die bonustracks nu nodig? Zowel "Paintbox" als "King of the castle" komen uit in een akoestische versie, maar misschien is prog niet echt het ideale genre om een "unplugged" behandeling te geven. Laat dat beter over aan Mariah Carrey’s en consorten. Op "Not of this world" zet Barrett zijn masker af en biedt hij ons een reis door zijn persoonlijk dagboek. Hoe autobiografischer kan je worden? Bespreking : John "BoBo" Bollenberg Vertaling : William Beckers |
