Stevig vastgeankerd in de klassieke folktraditie heeft Colin Masson (ook lid van de folkband The Morrigan) zijn multi-instrumentale inspiratie volledig laten werken om drie lange nummers op cd te krijgen. Bovendien gebruikte hij ook allerhande fluiten en meteen is ook de sfeer van deze cd duidelijk. Voeg hier nu nog de typisch klinkende gitaar aan toe en je zit pal in het midden van de tuin van Mike Oldfield. Er werd op deze cd gebruik gemaakt van geprogrammeerde drums die zelfs goed klinken wat niet altijd het geval is in zulke situatie. Door Colins akoestische gitaarspel in combinatie met blokfluit ontstond er een middeleeuws gevoel in deze muziek. Na gastvocaliste Cathy Alexander’s (ook van The Morrigan) prestatie neemt het openingsnummer met snelheid toe, dit alles doorweven met freaky gitaarklanken. Naar het einde toe is het precies of Gordon Giltrap binnenstapte om een handje toe te steken. Om alles wat plastischer voor te stellen zie ik mijzelf ergens in de straten van Engeland met een goeie pint van lokaal brouwsel in de hand genieten van deze muziek die mij blijft vermaken. In "Total Eclipse" kunnen we in de akoestische intro een mengeling van Bert Jansch, Gordon Giltrap en John Renbourn terugvinden. Om de broze structuur van het nummer een extra dimensie te geven werd ook in dit nummer wat schaarse blokfluit gebruikt.. "Return to the Nothern Wasteland" opent met sequencer-loops en donkere passages alsof dikke zwarte donderwolken bijeengepakt zijn boven het Masson vlaggenschip. Deze Colin Masson solo-cd klinkt alsof de beste stukken uit Tubular Bells, Hergest Ridge en Ommadawn bijeen werden gemixt en vervolgens wat extra folk-elementen werden toegevoegd.. Isle of Eight is een leuk album dat spijtig genoeg geen miljoenenverkoop zal kennen omdat er steeds een grote kloof zal blijven bestaan tussen Masson en Mike Oldfield! Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg Vertaling: William Beckers |
