Veel informatie over deze Fransman is er niet voorhanden, maar één luisterbeurt van ‘Memories’ volstaat al om van zijn muziek te kunnen genieten. Echt progressieve rock kun je dit niet noemen, maar wie houdt van sfeervolle, intimistische (film)muziek, zal hier zeker zijn gading vinden. Het werk van Alan Loo wordt soms in één adem met dat van Jean-Pascal Boffo vernoemd, maar vermits ik niet vertrouwd ben met materiaal van laatstgenoemde, kan ik hier geen uitsluitsel over geven. Mooie muzikale sfeerstukjes, met knap gitaarwerk van Loo himself en voortreffelijk gearrangeerd door Alan Burger, zullen makkelijk hun weg vinden naar liefhebbers van filmmuziek. Andere namen die me te binnen schieten, zijn die van Craig Armstrong, Andreas Vollenweider en Vangelis. Veel emoties maakt dergelijke muziek niet los, maar krijg je regelmatig vrienden of familie op visite en weet je niet meteen wat in het ladertje te steken, dan zal ‘Memories’ je zeker niet ontgoochelen. Alle (instrumentale) songs vloeien mooi in elkaar over en kabbelen als zachtstromende beekjes in een fraai natuurlandschap voort. Wees er zeker van dat je door je bezoekers terecht gecomplimenteerd zult worden. Wat je slaagkansen om zelf eens uitgenodigd te worden allicht gevoelig zal verhogen……. Bespreking : Piet Michem |
