Het is vreemd dat, wanneer je aan klassieke componisten denkt, je steeds bij dezelfde voor de hand liggende namen terechtkomt. En dat is eigenlijk wel jammer, want er zijn tal van relatief nieuwe namen die door een gebrek aan media-aandacht (net zoals in het proggenre) nauwelijks aan de bak komen. Onder hen zijn er nochtans die beter verdienen, zelfs als je ze gaat vergelijken met de gekende namen. Dit geldt zeker voor Richard Wileman die in het verleden al z’n sporen verdiend heeft onder de naam Lives & Times en thans een ietwat intiemere koers vaart met Karda Estra. Na ‘A winter in summertime’, ‘Thirteen from the twenty first’ en ‘The land of ghosts’ is er thans ‘Eve’, zijn eerste wapenfeit voor Cyclops. Dit nieuwe album werd geïnspireerd door de korte roman ‘The future eve’, een boek dat geschreven werd in 1886 door Villiers de l’Isle Adam, en vertelt het verhaal van ‘een wereldberoemde uitvinder en geniale electrotechnicus Professor X’ die een ‘perfecte’ gezel voor z’n gestoorde vriend ontwerpt. Wileman was helemaal in de ban van dit verhaal, dat heel wat tragische elementen herbergt. Het werk, dat heel orkestraal gearrangeerd werd door het gebruik van authentieke instrumenten als viool, hobo, Engelse hoorn, altviool en fluit, klinkt heel sereen en relax maar bij vlagen erg interessant. Het stemgeluid van Ileesha Bailey (ex-Lives & Times) draagt zeker bij tot het mystieke karakter van de muziek. En een song als ‘Andraiad’ wordt geheel gedragen door de hobo, begeleid door subtiel getokkel op klassieke gitaar, gevolgd door erg aan Hackett verwant gitaarspel. ‘Eve’ werd opgenomen in ‘The Twenty First’, wat eigenlijk staat voor Richard’s eigen woonst (21 verwijst naar het huisnummer). Zijn voornaamste investering voor dit project betrof Roland VS880 opname-apparatuur. Zijn manier van opnemen verwijst duidelijk naar de sound van de jaren zestig van grote mijnheren als George Martin en Brian Wilson. Het resultaat klinkt erg sober maar aan de klankkleur werd niet geraakt. Door aan de samples echte klassieke instrumenten toe te voegen klinkt het geheel als een heuse soundtrack terwijl het stemgeluid van Ileesha erg verfrissend werkt. Een vleugelpiano had de muziek evenwel nog magischer kunnen doen klinken. ‘Eve’ zal liefhebbers van klassieke muziek, progressieve rock en zelfs gothic zeker aanspreken. En dat is al een hele verdienste van iemand die ik vanaf heden als een frisse hedendaagse componist zou willen beschouwen. En eerlijk gezegd lijkt hij zelfs een beetje op Wim Mertens zodat hopelijk ook voor hem de stap naar erkenning en succes niet te groot wordt. Rep jullie, heren filmmakers ! Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg Vertaling: Piet Michem |
