De recensie van de "reguliere" eerste CD kan je elders op deze Prog-Nose-site vinden. Hier richten we onze aandacht op de bonus-CD, die in dit speciale pakket van ‘The Rainmaker’ zit. Deze tweede CD bevat niet zoveel muziek, maar het zijn wel zes volwaardige songs, niet zomaar outtakes of demo's. Het fragment uit Wagners ‘Walkure’ toont de talenten van tovenaar Tomas Bodin. Het arrangement bewijst wat een fantastische professional hij is, met een degelijke klassieke achtergrond. Toen ik in augustus in Zweden was belde ik met Roine Stolt die me vertelde dat Tomas die namiddag ging langskomen met extra materiaal voor de bonus-CD, en toen wist ik al dat deze gelimiteerde oplage de moeite waard ging zijn. Wie Bodins solo-album ‘An ordinary night in my ordinary life’ kent, wacht vol ongeduld op de opvolger! ‘Mr. Hope goes to Salzburg’ is een grappig kort intermezzo met een speelse melodie. ‘One whole half’ is Jonas Reingolds pièce de résistance. Het is pure fusion waarbij Stolt klinkt als de kleine broer van Allan Holdsworth en Reingold hard genoeg aan de snaren trekt om zijn vingers te laten bloeden tot de volgende tour! Als groot liefhebber van fretloos spel ben ik verbijsterd door het middengedeelte van dit nummer. De kleine details van de percussie verbeteren nog het totaalgevoel van de song, die zo naast het werk van Brand X kan staan. Ook sterk spel op de elektrische piano van Bodin. Vervolgens is er het bluesy funky ‘Agent supreme’, geschreven door Stolt, dat plaats biedt voor pure improvisatie met nadruk op de percussie. Vervolgens worden we getrakteerd op een heerlijke overdosis keyboards in ‘Violent brat’, dat soms als bombastische ouderwetse prog klinkt en soms als een soundtrack. Schitterend orgelspel geeft deze song extra pit, en dit samen met de drumbreaks en ritmeveranderingen van Zoltan Csörsz maakt deze song mijn favoriet van de CD. Bodin is een van mijn favoriete toetsenspelers aller tijden en bovendien steeds een aardige kerel! Het audiogedeelte van de bonus-CD eindigt met een ander Bodin-nummer. In ‘The woman with no shadow’ dient zijn orgel als achtergrond voor een fragiele vrouwenstem, wat een sfeer tussen Wishing Tree en Clannad oproept. Zeeschelpen vormen de percussie, waarna de song eindigt met het ruisen van de zee. Het interactieve deel is verdeeld over twee aparte films, een biografie en een link naar de website van de groep. De eerste film toont de Flower Kings in de studio. Jonas Reingold probeert wat hij terechtbrengt van de Nat King Cole-klassieker ‘Mona Lisa’, terwijl Hasse Fröberg de hoge noten voor ‘Last minute on earth’ repeteert. We zijn ook getuige van de vele talenten van Hasse Bruniusson op percussie, soms in duel met nieuwkomer Zoltan Csörz, zoals Phil Collins en Chester Thompson. De conversaties zijn waarschijnlijk allemaal in het Zweeds. Plots is er een onbekende kerel achter de mengtafel te zien. Zou iemand ons kunnen vertellen of hij de mysterieuze Don Azzaro is? Ook zien we de heren met een boek getiteld ‘Vad är ljud’ oftewel ‘Wat is geluid’, dus zeer toepasselijk tijdens hun studioverblijf. Op de andere film zien we de Flower Kings live in Argentinië, inclusief beelden van de vliegreis daarheen, opnemen van jingles voor een radiostation en de soundcheck. En dan komt het echte live-werk met ‘Gates of delirium’ van Yes gevolgd door een stomende versie van de Beatles-klassieker ‘Hey Jude’. De groep laat een razend enthousiast publiek achter. Deze extra CD biedt een mooie balans tussen studio- en live-materiaal. Wie weet duiken deze bonustracks later op compilaties, Japanse uitgaven of fanclub-CDs op. Maar om veilig te spelen, kan je best een exemplaar van deze gelimiteerde oplage van ‘The Rainmaker’ bemachtigen. Je bent gewaarschuwd! Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg Vertaling: Lars Van Moer |
||||
