Ik denk dat de kerstman een dagje ouder wordt. Nu komt hij pas langs terwijl de paashaas alweer weg is. Als hij voor een koerierbedrijf werkte, zou hij al ontslagen zijn. Maar even ernstig, Dream Theater is een van de weinige bands die werkelijk een leger van fans bijeen brengen in de beste Kiss-traditie en die fans elk jaar als blijk van waardering een fanclub-CD geven. Helaas blijkt ditmaal uit de begeleidende tekst dat deze vijfde fanclub-CD meteen de laatste is. Reden te meer om dit juweeltje te koesteren tussen twee officiële releases in. De liefde voor Ozzy Osbourne en Black Sabbath blijkt duidelijk uit de opener "Heaven and hell" opgenomen in Madrid en "War pigs" opgenomen in Glasgow. In laatstgenoemde song klimt zelfs een onbekend individu op het podium om de zangpartij voor zijn rekening te nemen, ondersteund door Dream Theater. Dit album kan vergeleken worden met de flexi-disks die de Beatles voor hun fanclubleden maakten, omdat er ook allerlei spullen opstaan, zoals overschotjes, live-opnamen en soundchecks, met soms bedenkelijke toestanden zoals "pull my finger, pull my finger I’ve got to fart !" gezongen op de melodie van "Pull me under". De geluidskwaliteit varieert van mengtafel tot slechte bootleg. Een van de hoogtepunten is Jordans verbluffende keyboardsolo. Maar hetzelfde geldt voor John Petrucci’s solo-optreden, eindigend op het thema van Gladiator. Dream Theater draait al zo lang mee en heeft zoveel stijlen en klassiekers op hun palmares dat ze moeiteloos kunnen switchen van een song naar een andere in een fractie van een seconde. Een mooi voorbeeld is de medley waar ze Scorpions en Led Zeppelin combineren met "The zoo", "Learning to live" en "Whole lotta love". Ook houden ze ervan solo-materiaal of materiaal van hun zij-projecten te brengen met Dream Theater, zoals hier "Paradigm shift" dat origineel een track is van Liquid Tension Experiment. Er is ook een video-gedeelte opgenomen vlak voor het slotoptreden uit de "Scenes from a memory tour" in de legendarische Hammersmith Odeon in Londen. Onze gastheer is Mike Portnoy, die tracht al de DT-leden enkele vriendelijke woorden in kerststemming te ontlokken. Zoals steeds is John Myung in het halfduister verborgen, dus wie weet staat er soms een kloon van hem op het podium. Wie zal het zeggen? Zeker de kerstman niet. Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg Vertaling: Lars Van Moer |
