Italiaanse ‘fusion’ band, opgericht begin jaren negentig, en pas in 1997 aan haar debuut toe : ‘Lavori in corso’, gevolgd door Duty Free Area (DFA) in 1999. Hoewel de groep meteen hoge ogen gooide in Italië en de rest van Europa, mochten ze pas in juni 2000 haar geluk gaan beproeven in de USA, naar aanleiding van Nearfest 2000. Zoals uit de reacties te merken valt, moet het wel een schot in de roos geweest zijn. Vooreerst een pluim voor de geluidstechnici, die hier puik werk afgeleverd hebben. Maar alle eer gaat in de eerste plaats naar de groep zelf, die op deze live-cd een erg gedreven en professionele indruk nalaat. De muziek van DFA liet zich niet zonder meer catalogeren. Hoewel het sterk naar jazzrock neigt, bevat het heel wat elementen uit de progressieve/symfo- sfeer. Vaak wordt gerefereerd naar groepen als Gong, Gentle Giant en Weather Report, maar voeg er voor mijn part ook een vleugje UK en zelfs King Crimson aan toe. Wat de heren hier serveren, is sprankelende, vitale muziek; voornamelijk instrumentaal, en da’s jammer want ook in vocaal opzicht laten Bonomi en de Grandis zich in gunstige zin opmerken (er wordt wel in het Italiaans gezongen). Maar bovenal is er de muziek, en die spat bij momenten uit je geluidstoren : knappe, erg gevarieerde songs, met veel verrassende breaks en veelvuldige tempowisselingen. Ondanks het feit dat de 4 groepsleden uitmuntende muzikanten zijn, weten ze hun energie te bundelen, waardoor het geheel erg consistent en coherent overkomt. Geen sinecure, want in dit genre laten muzikanten zich maar al te graag verleiden tot overdadig gesoleer. Italië heeft al heel wat uitstekende progbands voortgebracht en deze groep mag zeker aan dat lijstje toegevoegd worden. Momenteel zouden de heren trouwens aan een derde studio-album aan het werken zijn. Benieuwd naar het resultaat, maar in afwachting daarvan mag dit uitstekende album volop z’n kans gaan. Bespreking : Piet Michem |
