Dat Robert Berry geïnspireerd werd door de labelgenoten van Tempest voor de soundtrack van ‘The wheel of time’ leidt geen twijfel. Frontman Lief Sorbye van Tempest tekende immers mee voor 2 songs (waarop hij tevens mandoline speelde) en was dus mee bepalend voor de Keltische invloeden op dit album. Eigenlijk had deze soundtrack evengoed ‘Welcome to the world of Robin Hood’ kunnen heten. ‘The wheel of time’ is gebaseerd op het gelijknamige boek van Robert Jordan. Het toont in alle opzichten aan hoe getalenteerd Berry wel is. ‘A theme for the wheel of time’ is daar een duidelijk voorbeeld van, met die prachtige koorzang. ‘Return to Emonds field’ illustreert overvloedig het cinematografische karakter van deze muziek en smeekt om een ‘Hollywood’behandeling. Hoeft het gezegd dat deze muziek zich tevens leent voor akoestische intermezzi ? Luister anders maar eens naar ‘Song for Moiraine’. Berry schreef de meeste songs, op 4 na : 2 met Sorbye, eentje met producer Pete Morticelli en eentje vloeide uit de pen van Andy Frazer. Toch klinken de songs erg complementair, vooral door het Keltische karakter. ‘The winspring reel’ lijkt wel een huwelijk tussen Tempest en Kansas. Ook op orkestraal vlak kent Berry de knepen van het vak, getuige daarvan ‘The halls of Tar Valon’. Net als het rijkelijk gearrangeerde ‘Ladies of the tower’ overigens, inclusief het ‘electronische’ koor. De eerste noten van ‘The game of houses’ doen Sorbye’s mandoline als een koto klinken. ‘Voyage of the sea folk’ is een echte billenknijper wat traditionele instrumenten betreft, maar helaas zonder echte doedelzak. ‘Rand’s theme’ is de meest klassieke song en klinkt dreigend naar het einde toe, alsof donder en bliksem op elk moment kunnen losbarsten. ‘The Aiel approach’ krijgt een latijns tintje mee zodat ook onze heupen op hun wenken bediend worden. Alleen jammer dat Berry, om budgettaire redenen, alweer geen beroep kon doen op een echt orkest. Toch verdient ‘The wheel of time’ een oscar voor de beste soundtrack. Voorlopig volstaat een exemplaar mét badschuim. Wint hij de echte niet, dan heeft er toch een die lekker ruikt. Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg Vertaling: Piet Michem |
