Na een voorsmaakje op de dubbelaar "Rio Artrock Festival ‘97" krijgen we op dit album het integrale concert van deze band die blijkbaar de mosterd uit de psychedelische Pink Floyd pot haalt. Hoe kunnen ze die invloed beter illustreren dan het album te beginnen met de Syd Barrett klassieker "Astronomy domine" ? Het gevoelige drumspel samen met de typische klanken van het orgel en de elektrische piano zorgen samen met de Argentijnse Gilmour, Fabio Galfetti, dat het vooral voor Floyd fans van het eerste uur een rijkgevulde tafel wordt. In "Sombras flutantes" zien ze zelfs de mogelijkheid om de hoofdmelodie uit "Set the controls for the heart of the sun" te integreren.

Een nummer als "Declinio de maio" illustreert dan weer hoe dun de stem van Fabio is wanneer die niet verzuipt temidden luide gitaren en effecten. De psychedelische kant van de Beatles is tijdens de cover van "Tomorrow never knows" zeer duidelijk ook al is het niet meteen een logische cover voor deze obscure groep. Het laatste nummer "Em toda parte" bevat de mooiste gitaarpartijen van het ganse album. Voor liefhebbers van de ‘oude’ Floyd die in hun collectie nog een centimeter ruimte hebben tussen "Meddle" en "Obscured by clouds" is deze schijf dan ook een verantwoorde aankoop. 

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 30 maart 2003 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.