|
Release : 2000
Label
: Luna Negra
Catalogus
nummer : CDLN-11
Totale
speelduur : 71’12”
|
Tracklijst:
OXAMAXOMA
Bahia abandonado (8’15”)
- DINO
BRASSEA Palabras (8’30”)
- OTHO
La muerte (6’09”)
- NIRGAL
VALLIS Abismo (4’21”)
- LA
MANSION Fallen eagle (5’11”)
- ANTIQUA
Tears of sand (6’06”)
- MICRO-RITMIA
Paneo (8’23”)
- JORGE
ALVELAIS Pueblo globero/Odios (5’26”)
-
BANDA
ELASTICA Ranchera (1’34”) / Aves de Corral (1’52”) / Ritmico
(3’37”) / Sed de Triunfo (2’40”)
Bonustrack
PERFUME DE MUJER Habana vieja (8’12”)
Contact:
lunanegr@sjr.podernet.com.mx
|
Een
verzamelceedee is de ideale manier om met een brede waaier ongekende muziek in
aanraking te komen. ‘Pangea 2’ belicht tien zuid-Amerikaanse groepen en komt
mooi verzorgd in een 32 blz. dik boekwerkje.
OXOMAXOMA
levert een stevige brok experiment op, niet in het minst door het vervormen van
de stem en het gebruik van samples. DINO BRASSEA is de recente zanger van Cast
en samen met gitarist Fransisco Hernandez zet hij hier in ‘Palabras’ een
mooi staaltje van zijn compositorische kunnen neer. OTHO levert met ‘La
muerte’ een sterk nummer af waar doorheen een lekker orgel te horen valt. Het
betreft echter een jong groepje zodat er nog ruim werk aan de winkel blijft om
het geheel te verfijnen.
De
naam NIRGAL VALLIS zal voor de meesten onder ons geen onbekende zijn (zie CD
‘Y murio la tarde’ uitgebracht bij Musea in 1995). Als je weet dat hun
‘Abismo’ hier van de hand is van José Luis Fernandez-Ledesma en zowel fluit
als viool ruim aan bod komen, dan weet je meteen dat je meer dan goed zit. A
MANSION is ontstaan uit de gezamenlijke adoratie voor Marilyn Manson. Behalve
harde gitaren en een irritante stem moet je van ‘Fallen eagle’ dan ook niet
veel verwachten. Op het randje van de deathmetal situeert zich ANTIQUA. De groep
probeert een gruntstem uit te spelen tegenover het breekbare keelgeluid van
Monica Martinez doch kan niet echt bekoren. Op het eerste gehoor lijkt het alsof
Eduardo en Ernesto, beiden van MICRORITMIA, niet echt ritme kunnen houden.
‘Paneo’ volgt met horten en stoten een minimaal patroon alsof het een eerste
probeersel in Cubase betreft ! Multi-instrumentalist JORGE AVELAIS bakt het
tijdens ‘Pueblo Globero/Odios’ mooi bruin en net zoals bij Samla Mammas
Manna vind je er tal van diverse invloeden in terug. Met maar liefst vier korte
fragmenten probeert het experimentele BANDA ELASTICA een passend visitekaartje
af te leveren. Dat de bas een niet geringe rol speelt wordt vlug duidelijk. Zou
dit de Mexicaanse Soft Machine kunnen zijn ? Het alomtegenwoordige PERFUME DE
MUJER laat middels de collectieve improvisatie ‘Habana vieja’ het bewijs na
dat de zuid-Amerikaanse progsien enerzijds bestaat uit klassieke symfo en
anderzijds uit pakweg ontoegankelijke improvisatie. Een dubbeltje (of moeten we
zeggen ‘peso’ ?) op zijn kant.
Bespreking: John 'Bobo' Bollenberg
|
