Toen toetsenist Kurt Rongey zijn "Book in hand" cd uitbracht, ergens in 1991, herinner ik mij dat ik erg onder de indruk was van de wijze waarop hij z’n drummachine had geprogrammeerd. Hetzelfde gevoel kreeg ik opnieuw ongeveer één jaar later toen ik "Solid earth" van gitarist Bill Pohl beluisterde alhoewel hier een echt drumstel werd bespeeld door John Livingstone. Als beide artiesten hun zwakke momenten op hun cd’s zouden herzien was ik er zeker van dat hun volgende cd fantastisch zou zijn. Dat was wat ik schreef in 1992 ! In plaats van terug elk hun eigen cd uit te brengen besloten de heren Rongey en Pohl hun krachten te bundelen en samen met bassist Matt Hembree en drummer John Livingstone gaan zij nu door het leven als The Underground Railroad met als debuut-cd "Through and through". Openingsnummer "May-fly" zal zeker stof doen opwaaien omdat het nogal sterk aanleunt bij Echolyn vanwege de sterke inbreng van zang. De sterke opbouw van "The comprachicos of the mind" doet dan weer denken aan het samensmelten van ELP en Happy the Man in een nieuw muzikaal ideetje. Zeker de bombastische elementen en de stemmen die sterk aanleunen bij Greg Lake zullen verscheidene mensen aan ELP doen denken terwijl het technisch aspect in dit nummer zeker niet moet onderdoen aan het glorierijke Happy the Man. "In the factory" klinkt donker met atonale atmosferen en onvoorspelbare veranderingen. Misschien is "The Doorman" Underground Railroad’s eigen "The Doorway" waar Pohl heel dicht in de buurt van Steve Hackett komt en waar zelfs de stem in de voetsporen van Genesis treedt. Het hoogtepunt van deze schijf is zonder twijfel de twintig minuten durende titeltrack. Badend in een repetitieve intro met enkele van de beste Allan Holdsworth-veegjes, brengt Rongey het ene muzikale panorama na het andere alhoewel het naar het einde toe wat te uitgesponnen geraakt, te monotoon om ons op het puntje van de stoel te houden tot de laatste noot. Alleszins zijn er verschillende mooie passages op "Through and through" maar deze groep moet toch nog beter kunnen als ze willen uitblinken tijdens het komende NearFest 2001. Misschien moeten ze het toch een klein beetje anders aanpakken en het geheel wat in een sprankelende en ritmische richting sturen ? Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg Vertaling: William Beckers |
