Progdiva Lana Lane heeft zich een vaste stek in het progmilieu weten toe te eigenen door haar geweldige stem en bijpassende composities en met haar welbekende echtgenoot Eric Norlander van Rocket Scientists als ondersteuning. Eén van de eerste landen die plat gingen voor Lana was Japan dat gekend is voor fanatieke fans en dito verzamelaars. Vandaar het idee om ‘Ballad Collection’ ergens in 1998 (precies lang geleden, niet ?) op de Japanse markt uit te brengen. Omdat het een enorm succes werd in het land van de rijzende zon beslisten Lana en band om dit album ook in de rest van de wereld uit te brengen en als toemaatje kreeg de wereld nog een extra cd erbovenop. Er werd vertrokken van de Japanse enkele cd die was samengesteld uit de mooiste ballades uit de drie tot dan toe verschenen studio cd’s en nog eens drie extra bonustracks opgenomen en toegevoegd speciaal voor deze Japanse uitgave. Het openingsnummer "Avalon" is niet alleen toevallig ook de naam van de Japanse platenmaatschappij, maar is ook een ‘Rocket Scientists’ nummer van hun debuut cd "Earthbound". Hoewel deze keer gitarist Neil Citron erbij is moeten we zeker het fantastische vioolspel van Novi Novog in het spotlicht plaatsen. Het akoestische "Athena’s shadow", door Lana zelf geschreven met behulp van een akoestische gitaar, wordt hier door Neil Citron, Don Schiff en Mark McCrite zeer mooi vertolkt. "Stardust", een andere klassieker van Rocket Scientists die opnieuw werd opgenomen in 1998 en waar wondermooie mellotronpassages in voorkomen, werd ook aan deze cd toegevoegd. De rest van het materiaal komt van de "Love is an illusion", "Curious goods" en "Garden of the moon" cd’s maar nogmaals : uitsluitend ballades op deze cd’s ! Voor deze nieuwe uitgave (van de Japanse versie) werd een extra nummer opgenomen. Het gaat om "Season’s end", een geweldige cover van Marillion waar rond de akoestische gitaar buitengewone baslijnen, weelderige mellotron en een zuinig synthesizerklankje werden geweven. Om de lijst van nummers aantrekkelijker te maken heeft Lana een bonus cd met als titel ‘The 2000 sessions’ bijgevoegd. Deze cd bevat gloednieuwe opnames en covers, opgenomen juist na "Secrets of astrology" (of je neemt de cd ‘1998’ als bonus cd, het is hoe je er tegenaan kijkt !!). Hier waagt ze haar kennis in veel welgekende balladeklassiekers. Als eerste passeert Dan Fogelberg’s "Nether lands". Er wordt wat mooie mellotron bijgeleverd zodanig dat het nummer een lift naar hogere sferen krijgt en alzo de wereld kan bekijken vanuit een blauwe hemel ! Militair klinkende trommels introduceren Lana’s melodische zang. Grootse orgelklanken vullen het herschreven "Hands to heal". Dit nummer werd oorspronkelijk geschreven door het huisduo Winfield / Schiff die eveneens Lana Lane klassiekers als "Cold outside", "Let heaven in" en "Take a breath" voor hun rekening namen. Opnieuw zorgt Neil Citron voor dat kleine extraatje door een geweldige gitaarsolo neer te planten. Gewoonweg schitterend ! Het volgende in de rij is een kleine ode aan Elton John wiens "Goodbye yellow brick road" niet alleen mijn favoriet was, maar ook die van Lana. Om het nummer een nieuw kleedje te geven besloot Eric om de pianopartijen volledig te vervangen door een Hammond. Het moet ergens in de achtertuin onder de oude eik zijn dat Lana op haar akoestische gitaar twee nieuwe nummers bij elkaar tokkelde die vreemd genoeg precies in elkaar lijken te passen niettegenstaande de mengeling van verschillende melodieën. "A place in time" en "Nevermore", van hierafaan zeker de nieuwe medley, werden voorzien van groots georkestreerde arrangementen. "Critical mass" geeft je bij de eerste noten de indruk van bij de kapper te zitten. Veel verschillende stemmen door elkaar die uiteindelijk mooi gaan samenvloeien om dan te ontaarden in "Wind on the water" waar Lana’s stem de golven op de muzikale oceaan creëren. Dit nummer werd initieel opgenomen door David Crosby en Graham Nash en laat inderdaad ook perfect de kwaliteit van de stem primeren. "Autumn leaves" werd in 1947 geschreven en is waarschijnlijk de eerste jazz-standaard die ooit aan de Lana Lane cd collectie werd toegevoegd. De mooie melodie wordt overgenomen door Neil Citron terwijl Eric Norlander wat Hammond bijplaatst om het geheel wat extra diepte te geven. Het is ook interessant om te horen hoe de doorleefde stem van Tom Waits vervangen werd door de stem van Lana Lane tijdens "Innocent when you dream". Als cd afsluiter werd voor de Supertramp klassieker "If everyone was listening" gekozen. Ook hier was het voor Lana een koud kunstje om de toegeknepen hoge stem van Roger Hodgson in het originele nummer probleemloos te vervangen. Ik blijf het moeilijk vinden om de waarheid te achterhalen hoe het komt dat Lana Lane het nog steeds niet gemaakt heeft bij het grote publiek. Ook vraag ik mij af of deze muziek nu progressieve rock is of niet ? Al wat ik weet is dat deze grootse rockmuziek van Lana Lane meer respect zou moeten krijgen dan de enkele exemplaren die hier wereldwijd van verkocht zullen worden. Als je tot nu toe niets van Lana Lane in je cd-verzameling had, dan is deze cd de beste manier om met Lana kennis te maken. Het enige nadeel van naar Lana te luisteren is dat zij verslavend werkt en met de collectie cd’s die zij reeds uitbracht zou je wel eens een financiële aderlating kunnen krijgen. In het geval van deze uitgave zit je goed want hier krijg je twee cd’s voor de prijs van één. Wie kan hier nog iets tegen inbrengen ? Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg Vertaling: William Beckers |
