|
Woven Cord
opent dromerig, mysterieus en na twee minuten valt de percussie in
en komen de ‘pipers’ eraan. Meteen is de toon gezet voor een cd die
bol staat van de Keltische invloeden.
Op een
magistrale manier worden moderne sounds gemixt met eeuwenoude
traditionele muziekinstrumenten. Het gitaarwerk is van een
superieure kwaliteit en wordt perfect ondersteund door heel
sfeervolle synthesizerklanken en prachtig percussiewerk.
In een
tijdperk waarin heel wat new age muziek wordt gemaakt, heeft Iona
het aangedurfd om een ontmoeting aan te gaan tussen dit genre, folk
en progressieve rock. Het resultaat is een enorm verfrissend album
dat sterker wordt bij elke beluistering. De veelheid van
instrumenten is nergens overdreven en de zang van Joanna Hogg is
schitterend. Hogg zingt haarzuiver en heeft een stem waar het gevoel
van afdruipt. In Wave After Wave laat ze voor de eerste keer
haar zangkwaliteiten bewonderen en je moet al half doof zijn om je
niet door haar te laten betoveren.
Nergens heeft
dit album het overdreven zweverige dat veel new age platen tot
vervelende muzak maakt. Hier zijn muzikanten aan het werk die hun
vak kennen. Up-tempo, afgewisseld met zeer ingetogen momenten (bv.
A Million Stars), spanningsopbouw en bovenal de kunst om de
luisteraar mee te voeren naar een andere wereld.
Iona is een
buitenbeentje op een progressieve rocksite en dat is de enige reden
waarom ik Open Sky niet prompt tot cd van de maand
bombardeer. Ik kende deze groep niet, moet ik bekennen, maar ben
heel blij dat daarin nu verandering is gekomen.
Als ik een
vergelijking moet proberen te maken, hou ik het bij het betere werk
van Clannad, maar dan met veel meer power, terwijl het meer
folkgerichte werk van Mostly Autumn ook wel wat in de buurt
komt. Klasse! |
